Коли і де було складино конституцію пелипа орлека в чому її історичне значення​

Империалистік дәуірде жеке елдердің біркелкі дамымауының нәтижесінде бірінші дүниежүзілік соғыс болды. XX ғасырдың басында халықаралық жағдай күрт шиеленісіп, ірі мемлекеттер арасындағы бақталастық күрес күшейді. Англия дүниежүзілік шеберхана атанған дәрежесінен өнеркәсібі дамудағы бірінші орнынан айрылды. Елдің басын біріктіру арқасында және Француз–прусс соғысының нәтижесінде бес миллиард марк контрибуция алған Германия өз экономикасын жедел дамыту мүмкіндігіне жетіп, өнеркәсіп өнімдерін шығаруда Англияны үшінші орынға ығыстырып, дүние жүзінде АҚШ-тан кейінгі екінші орынға шықты. 1912 жылы мысалы, Германияда 17,6 миллион тонна шойын қорытылса, Англияда 9 миллион тонна ғана болды. Экономикалық қуатының шапшаң өсуін пайдаланған жас герман империалистері жаңа нарықтық аймақтарды алуға, отарланған жерлерді қайта бөлісуге, еуропалық континентте билік жүргізуге тырысты.Германияның күшеюі Еуропадағы басқа ірі мемлекеттерді абыржытты. Әсіресе отарлап алған жері жеткілікті әрі өнеркәсібі ерте дамыған, байырғы империалистік елдерді ― Франция мен Ресейді қатты алаңдатты. Оның үстіне герман–австриялық одақ шартына қол қойылды, оған Италияның қосылуы жас герман империалистерінің Еуропадағы салмағын күшейтті. Осы құрылған үштік одаққа жауап ретінде орыс-француз одағы пайда болды. Бұл еуропалық мемлекеттерді екі антогонистік топқа бөліп, екі жақты шешуші шайқасқа дайындыққа кірісті.

Объяснение:

Взятие Бастилии считается началом французской буржуазной революции. Причиной осады Бастилии стали слухи о решении короля Людовика XVI разогнать образованное 9 июля 1789 года Учредительное собрание и о смещении с поста государственного контролера финансов реформатора Жака Неккера. Возмущенные парижане, вооружившись чем попало, 14 июля 1789 года вышли на улицы и площади города и двинулись к Бастилии. Штурм крепости длился около четырех часов. Толпа ворвалась в крепость, начальник гарнизона был растерзан, да и сама крепость прилично пострадала. Семь узников, содержавшихся в крепости, были выпущены на волю. Напуганный масштабом восстания король вынужден был пойти на уступки.
На следующий день было официально постановлено разрушить и снести Бастилию, и тут же приступили к работам, которые продолжались до 16 мая 1791 года. Из битого камня крепости делали миниатюрные изображения Бастилии и продавали как сувениры. Большая часть каменных блоков послужила для строительства моста Конкорд. Для многих поколений французов крепость была символом всевластия королей. За 400 лет среди узников Бастилии было немало знаменитых личностей – Франсуа Ларошфуко, Пьер Бомарше, дважды узником Бастилии был Вольтер. Падение Бастилии воспринималось как торжество революции и стало обрастать легендами. Начиная с 1880 года, годовщина взятия Бастилии празднуется французами как национальный праздник.