Какие современные особенности эмиграции из Украины и иммиграции в нашу страну?​

Мұндай ізденістің басты себептері:

15 ғ-дың ортасына қарай Еуропа елдерінде өнеркәсіп пен сауданың мықтап өркендеуі, Еуропаны Шығыс Азиямен байланыстыратын құрлық жолын және кеме қатынасы өркендеген Жерорта теңізінің шығыс жағалауын түріктердің басып алуы, ашық мұхитқа шығып, алысқа жүзе алатын берік кемелердің жасалуы, ғылым мен техниканың жандануы бұған қолайлы жағдай туғызды. Араб саяхатшысы Әбу-Абдаллаї Мұхаммед ибн Баттута Еуропа саяхатшыларына дейін 30 жыл бойы саяхат жасап, Африканың солт. жағалауын бойлай жүзіп, Танжер қ-нан (Марокко) бастап Египет, Арабия, Кіші Азия түбегін, Қырым, Ресей, Орт. Азия, Иран, Ауғанстан, Үндістан, Қытай, Индонезия, Испанияда болған. Ұлы географиялық ашылуларды сол кезде күшті дамыған елдер — Португалия мен Испания бастады.

ХV ғасырдыңдың екінші жартысында Португалия ханзадасы, теңізші Генрих (Энрико) Африка жағалауына көптеген экспедициялар ұйымдастырып отырды. Португал теңізшілері құрлықтың батыс және оңт. жағалауын бойлай жүзді.

1488 ж. Б.Диаш Африканың оңтүстік шетіндегі Қайырлы Үміт мүйісіне жетті. Португалдардың бұл саяхаттары Ұлы географиялар ашылулардың бастамасы болды. Олармен бәсекелес испандықтар Шығыс Азияға апаратын теңіз жолын батыстан іздеуге тиіс болды. Орта ғасырларда ежелгі дүние ғалымдарының Жерді шар тәріздес деген ұмытылған пікірі қайта жандана бастаған еді. Осыған сәйкес бірқатар ғалымдар мен теңізшілер Испаниядан шығып үнемі батысқа қарай жүзе берсе Азия жағалауына жетуге болады деп есептеді. Неміс картографы М.Бехаймның глобусында (1492) және Италия космографы П.Тосканеллидің картасында (15 ғ-дың 2-жартысы) Еуропаның батыс жағалауы мен Азияның шығыс жағалауы арасында ешқандай құрлық жоқ, мұхиттың ені кішірейтіліп көрсетілген. Х.Колумбтың осы пікірге негізделіп ұйымдастырылған экспед.

В основании большей части материка находится Африкано-Аравийская платформа, а потому в рельефе преобладают равнины. В целом Африка равнинный материк, при чем большую часть занимают возвышенности и плоскогорья, а низменностей мало, они тянутся в основном по побережью.
Северная и западная части материка имеют более низкий рельеф, чем Восточная и Южная Африка. В Северной и Западной Африке преобладают возвышенности. Встречаются нагорья, как, например, нагорья Ахаггар и Тибести в Сахаре. На Северо-Западе материка располагается горная система Атласских гор. Это - область молодой (кайнозойской) складчатости, по сути - продолжение пояса молодых гор Европы.
Восточная и Южная части более приподняты, здесь преобладают плоскогорья. Самые высокие точки Африки располагаются на Востоке материка: Эфиопское нагорье и Восточно-Африканское плоскогорье. Здесь располагается зона знаменитых Африканских разломов. Для этой территории характерна высокая сейсмичность. На Восточно-Африканском плоскогорье располагаются высочайшие вершины Африки: потухший вулкан Килиманджаро (5895 м) и гора Кения (5199 м) .
На крайнем юге и юго-востоке Африки расположены Капские и Драконовы горы.