Моллюски (мягкотелые) – древние обитатели нашей планеты – появились около 450-500 млн. лет назад. Среди характерных их признаков отмечают известковую раковину, которая (или остаток, рудимент которой) имеется у большинства моллюсков. Моллюски – крупный по числу видов (130 тыс.) тип животных. Их предками, судя по всему, были плоские черви. Обитают моллюски преимущественно в морях (мидии, устрицы, кальмары, осьминоги), пресных водоёмах (беззубки, прудовики, живородки), реже – во влажной наземной среде (виноградная улитка, слизни). Размеры тела взрослых моллюсков разных видов значительно различаются – от нескольких миллиметров до 20 метров. Большинство из них – малоподвижные животные, некоторые из них ведут прикреплённый образ жизни (мидии, устрицы), и только головоногие моллюски быстро передвигаться реактивным Два самых крупных класса в типе моллюсков, к которым относятся 98% их видов – Брюхоногие и Двустворчатые.
Аюлар, итбалықтар, пингвиндер жазда май қабатын жинақтап, жылдың салқын уақытында энергия өндіру үшін жұмсайды.
Жылықанды жануарлардың денесінің беті жүнмен, түбітпен, қауырсындармен қапталған және күн сәулелерін шағылдырып жылтырайды. Бұғы мен ақ аюдың жүні ішкі жағы қуыс және ауамен толтырылған. Ыстық шөлдерде өмір сүре алатын түйелердің де жүні болады. Қыста көптеген жануар жүнінің түсін өзгеріп, ақ түске ауысады. Бүркемелеу функциясынан басқа, жүннің ақ түсі күн жарығын шағылдырады, алайда инфрақызыл сәулелерді өткізіп, жануардың денесін қыздырады.
Күнбағыс, жылу көзі үшін , басын күн сәулесіне қарай бұрады.
