Паэт бачыць сваю Радзіму надзвычай прыгожай, светлай, сонечнай, цёплай, жаўруковай. Малая Радзіма ў кожнага свая, а вялікая — адна на ўсіх, сцвярджае паэт. Верш прасякнуты бясконцай любоўю да свайго краю.
“А пакуль я жыву, незабыўны маленства куток
Мяне вабіць туды, ён заўсёды стаіць прад вачыма...
Борам стаў стогалосы за вёскай маленькі лясок.
Ён у кожнага свой, ды адна для ўсіх нас — Радзіма”.
0,0(0 оценок)
Полный доступ
Позволит учиться лучше и быстрее. Неограниченный доступ к базе и ответам от экспертов и ai-bota
Оформи подписку
