Одной из самых древних и могущественных цивилизаций по праву считается Римская империя. Она подарила миру уникальную культуру, которая и по сей день не перестает удивлять и восхищать. Особый интерес представляет архитектура Древнего Рима, которая смогла соединить в себе лучшие черты древнегреческого и этрусского наследия.
Во II веке сформировался особый стиль Рима, где Античность переплетается со Средневековьем, а роскошная отделка совмещается с прогрессивными для своего времени инженерными решениями. Многие строения того времени и сегодня не утратили своей масштабности. Так, знаменитый Колизей может поспорить с любым современным стадионом по размерам и организации входов и выходов.
Римский Пантеон.Пантеон – это единственный храм в мире, который сохранился до наших дней в почти первозданном виде.
Пантеон возвели в 27 году до нашей эры. Храм воздвиг Марк Агриппа, родственник императора Августа.
За двухтысячелетнюю историю Пантеона коснулись изменения и снаружи и внутри. Большая часть храма по-прежнему облицована мрамором, но есть в местах, где проблескивает кирпичная кладка. Также серьезно обеднело и внутреннее убранство базилики: исчезли множество статуй, позолоченные бронзовые украшения, а алтарь, который раньше был посередине храма, сейчас перенесён в восточную часть.
Театр МарцеллаТеатр Марцелла – единственный уцелевший театр времен Древнего Рима построенный до нашей эры.
Театр был выстроен в 13-12 гг до н. э. по воле императора Августа в память о его племяннике Маркелусе. Идея создания театра принадлежала Императору Юлию Цезарю, который хотел построить амфитеатр во многом превосходящий первый каменный театр Помпея, – своего политического противника.
Известно что театр имел 41 арку и 42 полуколонны. Длинна сцены составляла 90 метров.
Колизей, история и культура Древнего Рима не знала ничего грандиознее, чем Колизей , также известный под названием Амфитеатр Флавиев.
Построенный во время масштабной реконструкции Рима, Колизей, на протяжении 4-х веков являлся наиболее престижным местом для развлечения жителей столицы и империи. Колоссальная арена, на которой плененные солдаты и рабы показывали свою боевую доблесть, со временем стала визитной карточкой Рима.
В наши дни Колизей превратился одну из самых знаменитых достопримечательностей Рима. Ежедневно древнеримский амфитеатр и его окрестности посещают тысячи туристов, а годовой поток посетителей составляет несколько миллионов.
Как то так)
Александр шын мәнінде Филипп патшаның ұлы, «Македониялық» деген қосымша есімі, ал Шығыс халықтарының арасында осы қолбасшының қос мүйізі бар екен деген лақап тарап кеткен. Сондықтан ол Зу-ль-Карнейн («Қос мүйізді») аталыпты.
Осы Зұлқарнайын, яғни Македониялық патша да қазақ даласын жаулап алуға құмар болған көрінеді. Ол қол астындағы жауынгерлерге қарағанда әлденеше есе көп әскері бар Дарий патшаны күйрете жеңген соң өзі жаулап алған жерлердің көбінде қала тұрғызып, грек-эллин мәдениетін енгізе бастайды. Оның күл-талқан етіп жойып жіберген қаласының бірі Кир қаласы – Кирополис. Осы қаланың қай тұста екені, яғни нақтылы орны қайда екені ғалымдардың арасында әлі күнге дейін дау туғызып келеді. Дегенмен көпшілік ғалымдар оны қазіргі Қоқан қаласының маңында немесе Ходжент қаласының орнында болған деген тұжырымға тоқтайды. Қазіргі кезде анықтама деректерде осылай көрсетілген. Ескендір осы өзі жаулап алған Азия аймағында тез арада-ақ өз есімі берілген онға жуық қала тұрғызыпты. Соның бірі Александрополис немесе Александрия-эсхата (Шеткі Александрия). Ғалымдар осы қаланы да Ходжент қаласының маңынан немесе дәл орнынан іздейді. Археологтар қазба жұмысын жүргізіп көргенде жер қыртысынан Ескендір заманынан бұрынғы дәуір мәдениетінің де бұйымдары кездескен. Мүмкін ол бұрынғы Кирополистың қалдығы болар. Біздің осы бір Сырдария өзенінің бойына салынған Александр қаласының тарихын тәптіштеп жатқанымыздың да сыры бар. Өйткені, Ескендір жорығының қазақ даласына қарай жасаған бағыты осы маңнан онша қашыққа бармаған. Бұл ең шеткі қаласы еді. Ал басқалары Ариялық Александрия (Герат), Окс өзеніндегі Александрия (Термез немесе Куляб маңында), Маргиланиялық Александрия (қазіргі Байрам Али) Бақтра қаласының маңындағы Александрия, т.б.
Ескендірдің жорығына байланысты оның соңғы рет өтіп, тауы қайтқан соң шегінген өзені жөнінде тарихи жазбалар бар. Солардың үшеуінің авторлары Арриан (біздің дәуіріміздің бірінші ғасырында өмір сүрген грек ғалымы), Аммиан Марцелин (330 – 400 жылдар шамасында өмір сүрген тарихшы) мен Квинт Курций (біздің дәуіріміздің бірінші ғасырында өмір сүрген Рим жазушысы). Ескендір жорығының бағытын күрт өзгертіп, Орталық Азиядан Кавказға қарай сүйреп жүрген осы Квинт Куций. Ол Ескендірдің өткен өзенін Танаис (Дон) деп жазады да Парапамизусты Кавказ деп көрсетіп, Каспийді Азов теңізімен шатастырады. Курцийдің осы қателігін (сол сияқты Македонский тарихшыларының да қателігін) кезінде Страбон дәл айтып берген болатын. Біріншіден, Квинт Курций еңбегі ақыл-уағыз айтуға бағышталған көркем шығарма. Ескендір жорығы мұнда мысал үшін келтіріліп отырады. Екіншіден, ол Ескендірдің бейнесін өз деңгейінен әлдеқайда жоғары көтеру үшін Донға апарып, Еуропаны да жаулап алып еді деген ұғым туғызғысы келеді. Оның үстіне Кавказды атап отырғаны баяғы ежелгі дүние тарихында от иесі Прометейдің сол заманда жердің шеті саналатын Кавказ тауында құрсауланып тасталғанын есте сақтау керек. Осылайша Ескендірдің абыройын артқыза түспек болған.
