XVIII-XX ғасырлардағы Қазақстан тарихы - алуан тағдырлы сипаттағы оқиғаларға толы. 1730-1770 жылдары қазақ билеушілерінің едәуір бөлігі Ресей империясының басшылық рөлін ресми түрде таныды. Бұл Қазақстанды өз тәуелсіздігінен, мемлекеттігінен айырылуына әкеп соқтырып, шын мәнінде отарға айналдырды. Ресей билігін мойындауға мәжбүр болған алғашқы күндерден бастап-ақ қазақ халқының бұрынғы тәуелсіздігін, мемлекеттігін қалпына келтіру жолындағы ұлт-азаттық соғыстар кезеңі басталды. Халық наразылығының тұтануына екінің бірінде ұлттық және әлеуметтік қысым жасау арандатып отырды. Қазақстанның отарлық кезеңінің тарихына, әсіресе оның түйінді мәселелеріне отандық тарих негізінен еліміз тәуелсіздік алғаннан соң, яғни 1991 жылдан кейін баса назар аудара бастады. Бұл түсінікті де, өйткені шет аймақ халыктарының сол кезде отар елдер халықтары аталатынындай, жабайылар тарихы мәселелері өткен кездерде империялық өктемдіктің және марксизмнің қасан қағидасы, тоталитаризм, жеке адамға табынушылық идеологиясының ықпалымен көрінеу бұрмалаушылыққа ұшыратылды. XVIII—XIX ғасырлардағы Қазақстан тарихы Еуразия даласының халықтарына дүниежүзілік тарих ұғымынан тыс қараған Ресей ділінің тұрғысынан пайымдалды. Осының бәрі бүгінгі таңда тарихи өткен кезеңге объективті түрде қаралуы, жаңа көзқарастарды тиянақтауды талап етеді. Ресей мемлекетінің кұрамындағы қазақ халқы тарихының (XVIII—XIX ғғ.) ең көкейтесті жақтарына зерттеушілердің назарын отандық тарихнаманың қол жеткен биігі деңгейінен аудару қажет.[1]
1) Нет, так как данные картины являются культурной ценностью РФ.
2) В Постановлении № 6 от 27.05.08 Пленум ВС РФ, в частности, разграничил уголовные и административные правонарушения. ВС РФ напомнил, что в отличие от правонарушений в области таможенного дела, за которые предусмотрена ответственность по КоАП РФ, уголовная ответственность по ст. 188 УК РФ наступает:
при незаконном перемещении через таможенную границу РФ товаров или иных предметов в крупном размере (более 250 тысяч рублей). При определении размера контрабанды правоприменителям предписано исходить из регулируемых государством цен на товары либо устанавливать его исходя из фактической (рыночной) стоимости товаров на момент совершения преступления. Если таких сведений о цене товара нет, его стоимость может быть установлена на основании заключения экспертов;
если незаконное перемещение товаров или иных предметов совершено помимо или с сокрытием от таможенного контроля, либо с обманным использованием документов, средств таможенной идентификации, либо сопряжено с недекларированием или недостоверным декларированием;
при незаконном перемещении культурных ценностей, в отношении которых установлены специальные правила перемещения, вне зависимости от их стоимости или количества. При этом важно, чтобы перемещение культурных ценностей происходило помимо или с сокрытием от таможенного контроля либо с обманным использованием документов или средств таможенной идентификации, либо было сопряжено с недекларированием или недостоверным декларированием.
