Чалавечнае гора ў апавяданні Васіля Быкава і ў вершы Васіля Зуёнка гэта няведанне, што рабіць далей. Яны чакаюць сваіх сыноў з вайны, але яны ўжо хутчэй за ўсё не вярнуцца. Гэтая нявызначнасць не дае ім спакойна спаць. Для маці гэта адкрытая рана, якая зажыве толькі калі вярнецца сын, ці пакуль яны не самкнуць сваіх вачэй на зусім.
Надеюсь такое подайдет) я не сильна в сочинениях:(
Объяснение:
