Семипала́тинский испыта́тельный полиго́н — первый и один из крупнейших ядерных полигонов СССР, также известный как «СИЯП» — Семипалатинский испытательный ядерный полигон[1]. Официальное название: 2-й Государственный центральный научно-исследовательский испытательный полигон (2 ГЦНИИП). В среде испытателей полигон получил неофициальное название «двойка».
Семипалатинский полигон
2-й Государственный центральный испытательный полигон
RIAN archive 440215 Kurchatov city.jpg
Центр Семипалатинского ядерного полигона — город Курчатов. 1991
Semipalatinsky poligon karta.png
Расположение полигона
Расположение
Семипалатинск, СССР
Принадлежность
Flag of Kazakhstan.svg Казахстан
Тип
Ядерный испытательный полигон
Координаты
50°07′ с. ш. 78°43′ в. д.HGЯO
Площадь
18 500 км²
Период эксплуатации
1949—1991
В управлении
МО СССР
События
~468 ядерных испытания
Атмосферных: 125
* наземных — 26
* воздушных — 91
* высотных — 8
Подземных: 343
* в штольнях — 215
* в скважинах — 128
Commons-logo.svg Медиафайлы на Викискладе
В 1996—2012 годах на полигоне проходила совместная секретная операция Казахстана, России и США, проводившаяся без уведомления МАГАТЭ, по сбору и захоронению около 200 кг плутония, оставшихся после испытаний на полигоне. Работы финансировались по программе Нанна-Лугара (программа совместного уменьшения угрозы)[2][3][4][5].
Объяснение:
Огненное облако взрыва РДС-6с
РДС-6с — первая советская водородная бомба. Первая в мире водородная бомба, пригодная к практическому военному применению[1].
Разработана группой учёных под руководством А. Д. Сахарова и Ю. Б. Харитона. Работы по созданию бомбы начались в 1945 году. Испытана на Семипалатинском полигоне 12 августа 1953 года.
Әрбір адамның жүрек түкпірінде бір сиқыр бар секілді. Бұл ғажайып сырға толы сандықта неше түрлі армандар, мақсаттар бар десеңші! Ал бұл сандықтың ең түбінде немесе кейде жарық жұлдыздай алға шоқ етіп шығатын бір нәрсе бар. Бұл не деп ойлайсыздар?
Бұл тамаша нәрсенің аты- өнер. Өнер – әр адамның бойындағы белгілі бір құдірет күші секілді. Кейде өмірден түңілген кездерде немесе көңіл-күй түсіңкі болған жағдайларда, қолыңа гитара алып, бір шерткеннің өзі, сол басыңнан өткен көптеген ауыр кезеңдерді титтей болса да ұмытуға мүмкіндік береді. Ал оның өзі қандай керемет дүние. Адамның бойындағы дарын, талант деген осы ғой, шіркін Бірақ өнер ол теке қана белгілі бір аспапты игере білу дегенге шектеліп қалмау керек, өнер – жан- жақты болады. Адамгершілік қасиетті сақтап жүру, адамдармен жақсы қарым-қатынаста болудың өзі, тіпті ауыр хабарды біле тұра, өзге жанға жеткізудің өзі – өнер. Сондықтан да өнер – менің өмірімнің үлкен бір бөлігі деп білемін. Өнерлі адам- өрге жүзеді, - демекші, өнердің құдіреттері арқылы әрқашанда биік шыңдарды бағындыратынымызға еш күмән жоқ екенін ұмытпаңыздар!
