1. Салатын адамымыз қағаздың дəл ортасында тұруы керек. Бұл кез келген суретті салатын кезде ескеріледі.
2. Қағазға салынатын бейне тым үлкен немесе тым кішкентай болмауы керек.
3. Портрет салғанда көзге аса мəн беру керек. "Көз – жанның айнасы"- дегендей, салынып жатқан портреттен адамның ішкі жан дүниесі көрініп тұрса, бұл ең керемет туынды. Атақты Мона Лизаның бар сыры осы жұмбақ , мейірімді көздерінде.
4. Бұрыннан қатып қалған ережелерге сүйенудің қажеті жоқ. Ол сіздің танылуыңызға кедергі келтіреді. Еркін болыңыз. Қиялыңызға ерік беріңіз. Сонда сіздің салған суретіңіз көптің арасынан ерекшеленіп тұрады.
5. Көп еңбектеніңіз. Суретті көп салған сайын қолыңыз икемденеді.
6. Жан дүниең қандай болса, суретің де сондай болады.
7. Əрдайым адамдардың бет пішіні, басының формасы, дене бітіміне назар аударып жүріңіз. Адам салу анатомиямен байланысты. Жəне адамдардың эмоциясын бақылап үйреніңіз.
8. Түстерді таба білу керек, ол үшін аздаған тәжірибе керек. Жай ғана палитраны алыңызда, түстерді бір- бірімен араластырып көріңіз. Жəне түстердің қосындысын ұмытпаңыз.
1. Однажды на рассвете художник Кипренский возвращался из гостей.
2. Он шёл по мосту через Неву, опустив голову и ни о чём не думал.
3. Запоздалая тройка пронеслась мимо, обдав лицо морозной пылью.
4. Кипренский оглянулся поднял голову и остановился.
5.Багровый свет уже зажигался в окнах дворцов и падал вниз, в темноту, вырывая из неё то полосатую будку часового, то бронзовый памятник полководцу, седой от снежной пыли, то колонны, украшенные бронзовыми листьями.
6. Небо, чистое и прекрасное, как в Италии, простиралось в зените с грядой лёгких розовеющих облаков.
7. Чудилось, что медленно летящий снег зарождается в чистом воздухе между землёй и небесным сводом.
8. Кипренский долго смотрел на торжественное падение снега среди немоты и безлюдия петербургских площадей.
9. Снег осторожно ложился на чугунные перила мостов, на меховой ворот шинели и спины спящих извозчиков.
10. "Где я возьму красок, - подумал он с тоской, - чтобы изобразить это зимнее безмолвие, и этот блеск, и дворцы, утратившие объём, и тяжесть, и, наконец, воллнение своего сердца?"
