«Новая зямля» — ліра-эпічная паэма, напісаная Якубам Коласам у 1911—1923 гадах, першы беларускі буйны эпічны твор.
тАнтось — добры гаспадар, які дапамагае брату па хатняй працы. Ён пасвяціў сваё жыцце другім людзям і прыносіць ім пользу. Ён не баіцца ніводнай працы . Ад сваёй працы Антось атрымоўвае задавальненне, натхненне і сілу. З аднасялянамі Антось жыве у згодзе, адкрывае кожнаму сваю чулую душу. Яго апісанне у творы:
Ён невысок, не надта ёмак,
Ды карчавіты і няўломак,
А волас мае цёмна-русы,
І зухаўскія яго вусы...
А вочы шэры, невялічкі,
Глядзяць прыветна, як сунічкі...
Дзядзька зачароўвае нас непасрэднасцю сваёй натуры, адкрытасцю душы.. Ён — прыроджаны штукар, весяльчак, забаўнік, чалавек, востры на слова, які любіць пажартаваць. Мова яго каларытная, яркая, багатая на прыказкі і прымаўкі.
Антось вельмі цудоўна ўмее расказваць казкі, апісваць розныя падзеі. Дзеці яго слухаюць з захапленнем. Антось любіць дзяцей, добра ведае іх псіхалогію, інтарэсы, патрэбы, гаворыць з імі, як з дарослымі, раіцца, спрачаецца. Ён іх дарадчык, настаўнік і судзя.
Вобраз Антося — гэта добры прыклад беларускага чалавека які здольны аддаць сваё жыццё за другіх.
