Улуу Ата Мекендик согуш менин үй-бүлөмдүн тарыхында. Улуу Ата Мекендик Согуш ошол катаал мезгилде ар бир үй бүлөгө жабыркаган. Көпчүлүк фронтко кетип, артка кайтышкан жок. Бирок артта болсо дагы, адамдар мекендин жыргалчылыгы үчүн жан аябас эмгектеништи. Мына менин чоң атам. Анын аты Казим болчу. Согуш баштаганда, ал 14 жашта болчу. Аны майданга алып кетишкен жок. Бирок ал чоңдорго окшоп иштеген. Прежевальск шаарында жана азыркы Каракол шаарында бут кийим фабрикасы бар болчу. Ал жерде алар фронтавиктерге кайыш бут кийим тигишкен. Чоң аталарым менен бирге чоң атам өтүк тигип, аларды талаага, түшүм жыйноого жиберген. Алардын иши аябай оор болгон. Согуштан кийин 1941-1945-жылдардагы согуш мезгилиндеги эрдиги үчүн ардак медалы менен сыйланган.
Вот перевод текста
Ольга Матвеевна Авилова (10 сентября 1918, г. Бежица, ныне в черте Брянска, — 27 декабря 2009, Киев[1]) — советский и украинский хирург, учёный-медик в области торакальной хирургии и пульмонологии, педагог, доктор медицинских наук (1974), профессор (1975), заведующая кафедрой торакальной хирургии и пульмонологии Киевского медицинского института усовершенствования врачей (1975–1988)[2]. Лауреат Государственной премии СССР (1974)[3], заслуженный деятель науки УССР (1982). Заслуженный врач УССР (1962).
