тіл құрылымындағы элементтердің позициялық қарама-қарсылығын болдырмау, бейтараптандыру. Бейтараптану жеке тілдік элементтердің, олардың өзара қарама-қарсылығын, шартты байланыстылығын қалыпта отыруда манызды фактор болып табылады. Бейтараптану ұғымын тіл біліміне енгізген фонологтер. Қарама-қарсылық жүйесі туралы универсалдық теорияның бір бөлімі ретінде оны жасаған Н. С. Трубецкой. 20 ғасыр 60 жылдарынан бастап Бейтараптану морфология, синтаксис, лексика, семантика және мәдениет тарихы материалдары негізінде жасала бастады.
Күшті қышқылдар мен күшті сілтілердің әрекеттесу реакциясы; бұл реакция нәтижесінде сутек ионының қышқылдық, ал гидроксил иондарының сілтілік қабілеттері жоғалып, бейтарап ерітінділер
