КАЗАХСКОЕ ХАНСТВО - государственное образование в Центральной Азии.
Возникло в 1470 году в Семиречье при распаде Узбекского улуса. Основателями Казахского ханства были ханы-соправители из рода Джучидов - Гирей (? - около 1474 года) и Джанибек (?-1474 год). Наивысшего расцвета достигло при ханах Касиме, Хакк-Назаре, Тевеккеле (Таваккуле) (?-1598 год), Есиме (Ишиме), когда казахские ханы в ходе войн со среднеазиатскими ханствами и Ногайской Ордой распространили свою власть на города Туркестан и Ташкент и ногайские земли вплоть до Урала. С именем хана Есима предания связывают создание свода законов «Древняя дорога хана Есима», не сохранившегося до наших дней.
Көлемі ЗО жол. Бұл шығармада тұтас халыққа арнап айтылған терең де күрделі ойлар шерлі жүректен шамырқанып, толқып шыққан. Үлкен адамгершілік, қайраткерлік, оқымыстылық биікке көтерілген ақын үні бірде айбарлы, бірде кекті, бірде мұңлы. Қазақ халқын бөлмей-жармай, түгел қамтып, тұтас шолып, баршасына бағыштап айтылған өлеңнің әлеуметтік салмағы орасан зор. Ақын алдымен көз алдыңызға мұрты аузына түскен, бір ұрты май, бір ұрты қан, алғашқыда шырайы сартша жылтырап тұрған қазақтың кескінін алып келеді. Осыдан кейін барып оның ішкі әлемін, мінез ерекшеліктерін айқындап аша бастайды.