Хахахаха ещё дай знак невидимый

Семирамида аспалы бағы — Вавилонның патша сарайындағы алып құрылыс, Әлемнің жеті кереметінің бірі. Бұл сәулет туындысы ежелгі дәуірде билік жүргізген патша Навуходоносор ІІ-нің бұйрығымен өзі тұратын сәулетті сарайдың кең ауласында тұрғызылған. Тарихи деректерге қарағанда, Навуходоносор б.з.б 605-562 жылдар аралығында патшалық етіп, Вавилон империясын құрып, кейін Вавилон қаласының атағын шығарған. Табаны төртбұрышты, төрт қабатты алып құрылыс тепкішектері жоғары көтерілген сайын қусырылып биіктей береді. Семирамида аспалы бағының әрбір террасалы тепкішектері үстіне қалың құнарлы топырақ төгіледі, әрі соның бетіне Вавилонияның, Мидияның және басқа елдерден арнайы алдырған алуан түрлі жеміс ағаштары мен көк желекті бұталар отырғызылады. Шөлді, ауа-райы ыстық Вавилония елінде көкке шаншыла, жапырақтары жайқалып өскен ағаштардың саясынан ескен салқын самалды аспалы бақ жергілікті тұрғындарды таң-тамаша қалдырады. Сол дәуірдің куәгерлері қалдырған деректерге қарағанда, осындай таңғажайып тамаша аспалы бақ дүние жүзінің ешбір елінде болмағанға ұқсайды. Сонысымен ол “әлемнің жеті кереметінің” біріне айналса керек. Бұны Бағдадтың оңт. жағынан 88 км қашықтықтағы Вавилон қаласының орнына жүргізілген археологиялық қазбалар кезінде бақ террасаларын суаруға арналған алып конструкциялы құрылыстардың табылуы да дәлелдей түседі.

С началом обработки металлов, появились более совершенные орудия труда. Жизнь людей стала легче. Они могли более эффективно обрабатывать землю или охотиться, что привело к появлению излишков продуктов. Приручение животных положило начало скотоводству. Стал возможен обмен излишками продуктов между племенами. В зависимости от климатических особенностей территории началось разделение племен на земледельческие и скотоводческие. Племена, которые занимались земледелием стали вести оседлый образ жизни, а скотоводческие племена осваивали степные просторы.

Совершенствование орудий труда позволяло отдельным семьям вести хозяйство самостоятельно. Родовые узы слабели. Отдельные семьи покидали соплеменников и селились в других общинах. Появились территориальные (соседские) общины. В таких общинах людей объединяло не кровное родство, а проживание на одной территории.

Из общины стали выделяться вожди и старейшины, которые управляли жизнью общины. Обмен продуктами, который контролировали старейшины, привел к накоплению богатств. Появление накоплений стало причиной столкновений между племенами. Взятые в плен враги становились рабами. Появились люди, обладающие богатствами и владеющие рабами. Зародилась эксплуатация — присвоение результатов чужого труда.

Постепенно общины объединялись под властью верховного вождя. Появились союзы племен и их правители. Они стали устанавливать правила и следили за их соблюдением. Все это привело к постепенному распаду первобытно-общинного строя и появлению новой формы организации жизни – государству. Начали формироваться народности, этносы.