Кыргыздын боз үйү — элдин сергек акылынан чыккан, чебер колунан тамган, теңдешсиз өзүнчө өнөр. Ал — укмуштай айлакердик көркөмдүккө, математикалык так эсепке жана физикалык тең салмакка ээ. Жалаң мал чарбачылыгын аркалаган эл каалаган жерге: мейли тоодо, мейли түздө жашоого бирдей оңтойлуу шарт түзгөн үйдү жаратып алуусуна жашоо-тиричилиги өзү мүмкүндүк берген. Калк жашаган жайларда керектүү жыгачтар чыккан. Кыргыздар боз үйдүн мына ушундай түрүн жаратышы үчүн турмуштук тажрыйбаларын, талантын, акыл-ойлорун жана кол өнөрчүлүгүн жумшаган, көчмөн элдердин биргелешкен акыл-оюнан жаралган, жеңил десең жеңил, чечкенге, тиккенге оңой, жайында салкын, кышында жылуу, жөнөкөй, улуу эстелиги, ыйык куту жана кол өнөрчүлүгүнүн туу чокусу.
В первую очередь – большой расход энергии и малая продолжительность эффекта (помещение быстро остывает после отключения прибора).
Во-вторых, такие приборы нельзя оставлять включенными без присмотра — высок риск возгорания из-за высокой температуры нагрева поверхности.
И в третьих – некомфортный и неравномерный обогрев: пол остается холодным, а теплый воздух поднимается к потолку. К тому же этот воздух сухой, у многих людей, склонных к аллергии возникает ощущение, что они дышат «жженной пылью».
И самое важное: если у вас в доме маленький ребенок, то обогревательный прибор превращается для вас в источник повышенной опасности. Не дай Бог, малыш дотронется или уронит его на себя. Да и при включенном обогревателе вам все-равно приходится стелить на пол одеяло или ковер, чтобы ползая, малыш не
