Бейметалдар - металл еместер қатарына: сутек, бор, көміртек, кремний, фосфор, мышьяк, оттек, күкірт, селен, теллур, галогендер, асыл газдар жататын химиялық элементтер тобы; оларды металдардан бөліп топтауға қолданылатын атау.[1]Табиғаттағы белгілі бейметалдар саны металдарға қарағанда аса көп емес. Периодтық жүйедегі бейметалдардың орнын анықтау үшін бор элементінен астатка дейін көлденең сызық жүргізсе, кестенің жоғарғы оң жақ бұрышын ала негізгі топшаларда бейметалдардың орналасқаны байқалады. Периодта бейметалл элемент атомының ядро заряды біртіндеп өседі де, атом мөлшері кішірейеді. Сондықтан электрон қосып алуға бейімділігі жоғары және тотықтырғыштық қасиеті басым болады. Ал бейметалл орналасқан негізгі топшаларда (IV—VII) атомның радиусы неғұрлым кіші болса, ол ең сыртқы электрондарды күшті тартады. Демек, тотықтырғыштық қасиеті басым болады. Мысалы, фтор мен хлор атомын салыстырсақ, ең күшті тотықтырғыш — фтор. Бейметалдардың тотықтырғыш қабілеті электртерістіктің сан мәніне байланысты. Тотықтырғыш қасиеттердің өзгеруіндегі осы заңдылық сол бейметалдар түзетін жай заттарға да тән.
Металдар — электр тоғы мен жылуды жақсы өткізетін, пластикалық қасиеті жоғары, жылтыр заттар. Мұндай қасиеттердің болуы металдардың ішкі құрылымымен байланысты.
Металдардың (сынаптан басқа) кристалдық тор көздерінде металл атомдары орналасқан. Олар бір-бірімен металдық байланыспен байланысады. Металдардың иондану энергиясы аз болғандықтан олардың валенттік электрондары оңай бөлініп, бүкіл кристалдың бойында еркін қозғала алады. Сондықтан олардың жиынтығын электрон газы деп те атайды. Су ерітінділеріндегі реакциялар үшін металдың активтілігі оның активті қатардағы орнына байланысты.
Объяснение:
если неправильно то сори
лайк и 5 звезд
ОбъясненЧтобы ответить на этот вопрос, следует вспомнить, чем был тот самый каменный уголь, которым многие из нас топят дачные печи или даже печи своих домов-коттеджей. Много миллионов лет назад, был в истории Земли период, которых характеризуется тем, что на его протяжении вся Земля была покрыта густой растительностью, а климат был влажный и очень теплый. Отсюда огромное обилие болот, в которые и падали огромные деревья, консервируясь в бедной кислородом болотистой почве. За миллионы лет эти останки деревьев и прочей растительности накопились и составили огромный слой органических осадков. В условиях высокого тепла и отсутствия кислорода, эти остатки спрессовались и образовывали пласты каменного угля. А раз каменный уголь получился из древних растений, то нет ничего удивительного в том, что называют его консервами солнечной энергии, ведь именно растения аккумулируют в своей листве и ветках энергию солнца, благодаря которой растения живут и растут.
ие:
