На свете нет ни одного человека, который бы не мечтал. Я не стал исключением, в моей голове создавались образы прекрасного будущего. События, которые сделали бы счастливым не только меня, но и близких мне людей. Насмотревшись фильмов, я представлял себя их героем. Меня всегда тянуло к славе и общественному признанию, но я не всегда мог признаться себе в этом. Когда стремишься стать знаменитым тебе приходится искать у себя таланты, которые могут привести к известности. Я не мог похвастаться такими достижениями. В каждом новом увлечении мне представлялись возможности приближения славы.
Я был обычным ребенком без особых талантов. Я играл в футбол, как и все мальчишки во дворе и мечтал славе футболиста. Играть в эту игру я начал очень поздно и мне трудно было рассчитывать на большие успехи. Теми качествами, которыми овладели мои ровесники еще в раннем детстве, мне пришлось изучать в юношеские годы. Им никогда не удавалось понять, почему я не могу исполнить те или иные футбольные элементы. Я никогда не мог внятно объяснить причину отсутствие этих навыков. Параллельно с футболом я занимался бодибилдингом. Особая страсть к футболу начала угасать, а тренажерный зал преобладать в моей жизни. Я известные тренировки великих культуристов современности правильного набора мышечной массы и соблюдение питания. Однако после анализа состояния своего здоровья, я понял, что придется попрощаться с карьерой бодибилдера.
Я широко занимаюсь общественной работой и пытаюсь постоянно развиваться. Недавно меня заинтересовал новый вид заработка в интернете. Копирайтинг. Надеюсь, что мое будущее будет связано с этим направлением, а если нет, то буду идти дальше. В светлое завтра моей необыкновенной жизни.
Источник: Сочинение на тему рассказ о себе
паэма была завершана класікам 23 мая 1910 года ў пецярбургу і ўпершыню апублікавана ў газеце «наша ніва» 21 чэрвеня 1912 года[1].
гэтай паэмай адкрываецца шэраг фальклорна-рамантычных паэм у творчасці я. купалы дакастрычніцкага часу. у лісце да л. клейнбарта 11 студзеня 1929 года аўтар аднёс паэму да твораў, спароджаных выключна фантазіяй. паэма красамоўна сведчыць пра арганічную нацыянальна-фальклорную сутнасць купалаўскага мастацкага бачання свету, скандэнсаванасць народнасці яго мастацкага мыслення і рамантычнага стылю. гэта класічны ўзор героіка-рамантычнай паэмы[3].
паэма прысвечана лёсу мастака ў грамадстве. на вяселле дачкі князь кліча мясцовага гусляра і патрабуе ад яго песень у сваю хвалу і на пацеху вяльможным гасцям. ён папярэджвае музыку, што пакарае смерцю, калі той не выканае загад. але замест пахвалы князю з вуснаў гусляра гучыць суровая праўда пра бязлітаснасць і чужасць князя народу, цяжкі паднявольны лёс падданых князя. за непакору і непаслухмянасць князь загадвае закапаць гусляра жывым разам з гуслямі. гусляр гіне, але памяць аб ім у народзе вечная, як той курган, што як сімвал народнай памяці ўзнёсся над магілай народнага заступніка[3].
ідэя паэмы празрыстая: народнай памяці варты толькі той мастак, які аддае справе народа і свае песні, і сваё жыццё; сапраўднае мастацтва толькі тое, што служыць народу; у службе народнай праўдзе — веліч і прызванне мастака. па сваім гучанні паэма паліфанічная. мастацкая форма паэмы выключная па сваёй прыгажосці і ўздзеянні на чытача сваёй надзвычайнай эмацыйнай сілай, яркай палітрай метафар, эпітэтаў, гі, выключна зграбнай кампазіцыяй — як агульнай, страфічнай, так і звязанай з падачай дзеяння ў яго развіцці[3].
у паэме 12 раздзелаў, кожны з якіх складаецца з 4 катрэнаў. змена, рухомасць гучання строфаў суадносяцца з разгортваннем сюжэту. экспазіцыйны 1 раздзел — частка твору шырокага эпічнага размаху. пачатак сюжэтнага апавядання ў паэме як бы прыспешаны, але завязка дзеяння ў цэлым непаспешлівая, з падрабязным раскрыццём абставін дзеяння — апісаннем княжацкага замку, «бяседы вялікай у князя» (2 і 3 раздзелы) і з падрабязнай характарыстыкай гусляра (4 і 5 раздзелы). у цэнтральных, самых драматычна-напружаных раздзелах (6—10) ідзе дыялог князя і гусляра. словы гусляра вытрыманы на самай высокай ноце. у кульмінацыйным 10 раздзеле «князь стаіць, князь маўчыць, жуда, помста б'е з воч». у 11 раздзеле наступае развязка канфлікту. заключны раздзел як бы вяртае чытача да першага раздзелу і так узнікае адзінага тону эмацыянальная рамка сюжэтнага дзеяння[3].
«курган» — шэдэўр не толькі я. купалы, але і ўсёй новай беларускай літаратуры. уздзеянне паэмы на беларускую літаратуру пачалося адразу ж пасля яе з'яўлення. асабліва яно прыкметнае у зборніку к. буйло «курганная кветка» (1914), а таксама на «абразках» з. бядулі (1913), на першай рэдакцыі паэмы я. коласа «сымон-музыка» (1918)
Объяснение:
