Алғашқы адамдар тобыры — адамдардың тас дәуіріндегі тіршілік үшін бірлесіп күресу қажеттілігінен туған алғашқы тобы. Археологияда төменгі және орта палеолит дәуірін, антропологияда архантроптар — питекантроп, синантроп, атлантроп, Гейдельберг адамдарының өмір сүрген кезеңін қамтиды. Б.з.б. 1,9 млн — 36 мың жыл аралығында үңгірлерде өмір сүрген, отты пайдалана білген. Тастан, ағаштан, сүйектен құралдар, қарулар жасаған. Табиғатқа толық тәуелді болған Алғашқы адамдар тобырына ұжымдасу адамдарға қорғануды, шабуыл жасауды, аң аулауды, жиын-терін жүргізуді, ұрпақ жалғастыруды үйретті. Рудан бұрынғы бұл әлеуметтік құрылымның өзгешелігі — қоғамдық қатынастар қалыптаспаған, әлсіз болды, қауым-үй шаруашылығы болмады, туысқандық қатынас тым қарапайым сипат алды. Сонымен қатар бұл құрылымға неке байланыстарының біршама реттелгендігі тән. Алғашқы адамдар тобырының мекендері Қазақстанда Сарыарқадан, Батыс және Оңтүстік Қазақстаннан, Жетісудан, Балқаштың солтүстік өңірінен табылды.
В первую очередь определяется человека к абсолютной любви и состраданию по отношению ко всем другим существам.
Духовный рост начинается в тот момент, когда человек осознает, что в его жизни чего-то не хватает. Когда его обычное существование становится бессмысленным и начинаются поиски ответа на вопрос "Кто я?"
Большинство людей с детства лишаются самостоятельного поиска духовных истин, в следствии устоявшихся религиозных взглядов семьи. Я глубоко убеждена, что духовный рост человека возможен только через осознание себя. Осознанию своих ошибок, познанию самого себя, осмыслению своей жизни, поиску истины.
Основой духовного роста является личный опыт, полученный человеком при расширении сознания. Вернее даже будет сказать не духовный рост, а духовное пробуждение.
При просветлении человек начинает видеть мир без искажений таким, какой он есть на самом деле. И тогда ему открываются истины, человек обретает душевную гармонию.
