Ай оянды. Шулы қала
Гремит алыс және льет оттары,
Мұнда бәрі тыныш, онда ақылсыз,
Ол жерде бәрі бар, - ал біз жалғызбыз...
Бірақ егер бұл кездесудің жалыны болса
Мәңгілік және қасиетті жалын болды,
Біздің тіліміз дұрыс емес еді,
Сенің дауысы осылай естілмейді!..
Қорқынышты өмір сүреді,
Және бақыт алып кете алады?
Сағатына равнодушного свиданья
Біз қайғылы кешікті еске түсіреміз...
Объяснение:
Ай аспанга жебе ретинде
Енип жулдызды жибекпег сад жабылды
Жане булттар молдир денелер
Бир бирине колымен созылатын сиякты
