Представників голонасінних​

Туған жер адам өмірінде киелі орын алады. Осы жер оны өткенімен және болашағымен байланыстырады. Ата-баларымыз найзаның ұшымен, білектің күшімен сақтап бізге аманат етіп қалдырған асыл қазынаны көзіміздің қарашығындай сақтауымыз қажет. Жыраулар жырлаған, ақындар өлең арнаған, суретшілер сурет арқылы туған жердің әсемдігін, олар үшін аса қымбат екендігін көрсетуге тырысқан. Туған жеріміздің топырағы, асқар таулары мен өзен-көлдері, даласы өте қажет екенін, сол үшін туған жерімізді құрметтеу, қорғау біз үшін міндет екенін естен шығармауымыз қажет. Бір сәт көзімізді жұмып туған жерімізді ойға алатын болсақ, ең алдымен ата-ана, бауырларымыз және достарымыз еске түседі. Себебі туған жер ол адамның шағын Отаны. Самал желімен, балалық шақтағы естеліктерімен, ата-апаларының қызықты әңгімелерімен байланыстырады. Халықта «Туған жердің жусаны жұпар», – деп бекерден айтылмаған. Әрбір тас, әрбір гүлі, бәрі-бәрі адам үшін ыстық болып тұрады. Сонымен қатар бабаларымыз қалдырған туған жерге байланысты керемет мақалдар көп. Халық даналығының ұрпақты тәрбиелеуде берер мәні өте зор. Сол мақалдардың барлығы тек Туған жерді құрметтеуге, қастерлеуге, қорғауға, Отанды сүюге арналған. Тоқсан ауыз сөздің тобықтай түйіні туған жерге деген ыстық махаббат «Мен – Қазақпын», «Туған жерімді сүйемін» дейтін әрбір адамның санасында, ойында болуы керек.

Сондықтан «Адырна» ұлттық-этнографиялық бірлестігі ұйымдастырып жатқан «Туған жер» жобасына қатысуға шақырамыз. Жоба аясындағы барлық іс-шаралар Азаматтық бастамаларды қолдау орталығының қолдауымен өтеді.

Сегодня мои корабли с товаром пришли в Новгород. Это мой второй приезд в Новгород в этом году. Обычно мы приезжаем два раза в год – осенью и весной. Сейчас я, получается, «летний гость». Я разгрузил свои корабли в Торговой стороне города и сразу же перевез товары на Немецкий двор. Этот торговый двор мы создали в 1191 году. Здесь у нас построена церковь святого Петра, мы называем её Peterhof. В церкви мы храним товары, которые потом вывозим на торг. По сути немецкий двор — это наше торговое посольство, где действуют наши правила. Мы сами выбираем олдермена – старшину и его помощников – ратманов. У нас тут даже есть немецкий священник, которого мы иногда привлекаем к нашим торговым делам, как писаря. Завтра я начну торговлю. Новгород – богатый город. Я уверен, что распродам свой товар быстро и с прибылью. Назад я повезу пушнину, мёд, воск и рыбу.

Удивительный этот город Новгород. У этих русских нет монарха. Вернее, он как бы есть, но его приглашают, когда он нужен и изгоняют его за любую провинность. А всем заправляют избираемые чиновники. Верховная власть у них в руках вече. Раньше мы думали, что вот он – пример народовластия. Однако, фактическая власть в руках трехсот «золотых поясов», так мы называем самых богатых бояр и купцов. Это нам знакомо по европейским городам-республикам – своеобразная аристократическая демократия. В общем, все у них тут странно. Однако, для нас, купцов, здесь созданы все условия. И правила игры для нас понятны и привычны – деньги решают если не все, то многое.