Дыбыс, кең мағынасында – газ, сұйықтық немесе қатты күйдегі серпімді орта бөлшектерінің толқын түрінде таралатын тербелмелі қозғалысы; тар мағынасында – адамдар мен жануарлардың арнаулы сезу органымен субъективті түрде қабылданатын құбылыс. Егер дыбыс таралатын орта болмаса дыбыс та болмайды.
Табиғаттағы дыбыс, ауа ағыны қатты денелерді орай аққанда, құйындардың түзілуі және құйындардың сол денелерден бөлінуі (мысалы, жел соққан кездегі сымдар мен құбырлардағы дыбыс, т.б.) кезінде пайда болады. Төменгі және инфратөменгі жиіліктегі дыбыс жарылыс, опырылыс кезінде туады. ... Дыбысты сипаттау үшін біздің дыбысты қабылдауымызбен байланысты дыбыс қаттылығы, тонның биіктігі, тембр сияқты арнайы физикалық шамалар енгізіледі. Дыбыстың қаттылығы неге байланысты болатынын анықтау үшін камертонды пайдаланамыз. Камертон — доға тәрізді қысқа сапталған металл таяқша, оның көмегімен музыкалық дыбыс алуға болады.
И технический рисунок, и аксонометрическая проекция (изометрия или диметрия) выполняются по правилам выполнения чертежей и представляют собой объёмные изображения предметов.
Но аксонометрическая проекция выполняется с чертёжных инструментов по заданным размерам на белом листе определённого формата.
А технический рисунок чаще всего выполняется на клетчатой бумаге, от руки, с сохранением пропорций на глаз, используя оси для построения диметрии или изометрии. На клетчатой бумаге легче чертить необходимые оси, не используя транспортир.
(При построении в осях диметрии ось У располагают через точку, удалённую от начала координат на равное количество клеток вправо и вниз, т. е. под углом 45° к горизонтали. При построении в осях изометрии угол 120° легко получают, отступив от начала координат влево и вправо на 5 клеток, а затем от этих точек отступают вниз 3 клетки, и проводят оси Х и У.)
Кроме этого на техническом рисунке наносится или штриховка, или шатировка, или точечное оттенение, которые показывают светлые и более тёмные зоны на поверхности детали.
Предполагается, что свет падает на деталь слева сверху, из-за левого плеча наблюдателя. Штриховка выполняется сплошными тонкими линиями; чем поверхность темнее, тем ближе расположены линии.
