с фантастикалық слово көшет

Рубило — орудие труда первобытного человека. Представляло собой острый обработанный кусок камня. Древний человек использовал рубило для изготовления других орудий труда и охоты.
Копьё — длинная и прочная (иногда обожженная на костре) деревянная палка с заостренным концом или каменным наконечником, привязанным к древку волокнами растений или кожаным ремешком. С развитием человечества и технологий люди стали использовать для изготовления наконечников копий медь, бронзу, железо.
Гарпун — в классическом понимании это бросковое орудие, предназначенное для охоты на рыб. Представляет из себя копье с зазубренным наконечником (древние люди использовали кость для изготовления наконечника) и веревкой для возврата копья. Гарпуны, не оснащенные веревкой, называют острогами.
Мамонт — древнее вымершее млекопитающее из рода слоновых. В сравнении с современными слонами, мамонты были в два раза больше. Они обладали более массивным туловищем, более короткими ногами, длинной шерстью, меньшего размера ушами и длинными изогнутыми бивнями, которые служили для добывания пищи в зимнее время из-под снега.
Человек разумный (Homo sapiens) — вид человека, древнейшие представители которого появились в результате эволюции около 200 тысяч лет назад в Африке. Однако современные археологические данные доказывают, что человек современного типа появился еще раньше — более 350 тысяч лет назад. Оттуда вид распространился по всему свету, замещая существовавшие популяции Homo erectus (человека прямоходящего) и неандертальцев. 40 тысяч лет назад ареал проживания человека разумного распространился практически по всей Земле. От остальных человекообразных, помимо ряда анатомических особенностей, человек разумный отличался относительно высоким уровнем развития материальной и нематериальной культуры (включая изготовление и использование орудий труда), способностью к членораздельной речи и развитому абстрактному мышлению.
Родовая община — первое объединение древних людей, включавшее кровных родственников. Вместе легче было добывать пропитание, защищаться от хищных животных, поддерживать и охранять огонь. Все члены коллектива были равны между собой, а пища, независимо от того, кем и как она была добыта, делилась поровну.

ответ: Қорқыт ата – түркі халықтарына ортақ ұлы ойшыл, жырау, қобызшы. Қорқыт сөзін "Хорқұт" сөзінен шыққан. "Хор" деген көне түркі тіліндегі "Өр" деген сөз, "Һор" деп те айтылған. Ал, "құт", ол кәдімгі "құт", "береке", "игілік" деген сөз. Демек Қорқұт сөзі "жоғарыдан келген құт" деген мағынада. Бірақ қазақ тілінде ол Қорқыт болып, кейін осы атаудан талай аңыз-ертегілер туған.[1]

Қорқыт ата өмірде ізі, артында әдеби-музыка мұрасы қалған тарихи тұлға ретінде белгілі. Қорқыт атаның өмір сүрген кезеңі туралы ғылымда әр түрлі болжамдар қалыптасқан. Алайда зерттеулердің көпшілігі Қорқыт ата Сырдария бойында өмір сүрген оғыз-қыпшақ тайпалық бірлестігінде 10 ғасырдың басында дүниеге келген деген тұжырымға саяды. Рашид әд-Дин “Жамиғ Ат-Тауарих” атты тарихи шежіресінде Қорқыт Атаны қайы тайпасынан шыққан десе, Әбілғазының “Түрік шежіресінде” оның тегі баят екендігі, оғыздардың елбегі болып, 95 жасқа келіп қайтыс болғандығы айтылады. Сыр жағасына жақын жерде Қорқыт атаның зираты болғанын Ә.Диваев, т.б. ғалымдар өз еңбектерінде атап өтеді. Ә.Қоңыратбаевтың зерттеулерінде Қорқыт ата 11 ғасырдың басында дүниеден өткен делінсе, Ә.Марғұланның еңбектерінде ол 7 – 8 ғасыр аралығында өмір сүрді деген пікір айтылады. Қазақ философиясы тарихында Қорқыт ата– ел бірлігін нығайтқан кемеңгер қайраткер, түркі дүниетанымының негізін жасаған ғұлама ойшыл, әлемдік ақыл-ой мәдениетінде өзіндік орны бар философ-гуманист ретінде көрінеді. Қорқыт Ата жайындағы аңыздардан оның бойындағы үш түрлі өнер ерекше айқындалады. Біріншіден, ол оғыз-қыпшақ ұлысынан шыққан айтулы бақсы, абыз. Екіншіден – күйші, қобыз сарынын алғаш туындатушы өнерпаз. Үшіншіден – әйгілі жырау, оның жырлары оғыз-қыпшақ өмірін бейнелеген әдеби-тарихи мұра. Түркі халықтарының фольклорындағы Қорқыт ата туралы аңыз әңгімелердің бірі оның

Объяснение: не аз жазу керек, қысқартуға болады