НУР-СУЛТАН. КАЗИНФОРМ – 16 декабря 2019 года Казахстан празднует 28 годовщину своей Независимости, передает корреспондент МИА «Казинформ».
За годы своей независимости Казахстан добился больших успехов в самых различных сферах, таких как политика, экономика, социальная сфера, культура и спорт. Все это вкупе сделало нашу страну узнаваемой во всем мире.
Одним из самых больших достижений и богатств казахстанского народа является единство всех этносов, проживающих на территории страны в мире и согласии. К слову, именно этот факт особо выделяет Казахстан на фоне других стран, которые страдают от межэтнических конфликтов.
Созданию подобной дружелюбной атмосферы в стране мудрое решение Первого Президента страны-Елбасы Нурсултана Назарбаева. В 1995 году была создана Ассамблея народа Казахстана. АНК не только объединяет все этносы страны, в рамках проводимых общих мероприятий, укрепляющих взаимопонимание и единство, но и играет важную роль в политической жизни страны. Получив статус конституционного органа с общественно-политическим статусом, Ассамблея народа Казахстана представлена в главном законодательном органе страны. Так, в Мажилисе Парламента РК группа АНК представлена 26 депутатами, которые охватывают своим вниманием самые различные проблемы государства и выдвигают законопроекты, направленные на улучшение качества жизни населения.
Говоря о достижениях страны, нельзя обойти вниманием столицу Казахстана. Сменив название с Астаны на Нур-Султан, город продолжает оставаться одним из самых современных на пространстве Евразии. Об этом говорит полученная еще в 1999 году награда от ЮНЕСКО «Город мира» - это почетное звание присваивается только тем городам, которые за относительно короткий срок показали результаты во всех основных сферах развития.
Всего за несколько лет в новой столице РК была фактически с нуля построена современнейшая инфраструктура на левобережье. За этот короткий срок Левый берег стал центром города, где находятся здания всех основных государственных органов, Акорда, и получивший неофициальный статус символа страны монумент «Байтерек».
За годы своего правления страной Нурсултан Назарбаев активно продвигал Казахстан на мировой арене как главную безъядерную страну мира. Свои слова Елбасы подкреплял конкретными делами, еще в 1991 году закрыв Семипалатинский полигон, после чего стали закрываться и полигоны в США, Франции, Великобритании и в Китае. Благодаря политике Первого Президента, Казахстан является одним из самых активных членов Договора о нераспространении ядерного оружия. В 2012 году Нурсултан Назарбаев стал инициатором международного проекта «АТОМ», основной целью которого стало привлечение внимания лидеров государств, от решения которых зависит вступление в силу Договора о всеобъемлющем запрещении ядерных испытаний. В 2014 году проект АТОМ был представлен в Италии, где был отмечен беспрецедентный вклад Казахстана в процесс ядерного разоружения и сокращения ядерной угрозы. Также в течение последующих лет состоялись презентации в таких странах, как Норвегия, Нидерланды, Швейцария, Россия, США, Финляндия, Австрия, Япония, Мексика и Германия.
За 28 лет своей Независимости Казахстан проявил активность не только с ракурса антиядерной державы. Страна является активным участником крупнейших международных организаций в самых разных сферах. В частности, Казахстан состоит в таких организациях, как Организация Объединенных наций, Организация по безопасности и сотрудничеству в Европе, Организация исламского сотрудничества, Содружество Независимых Государств, Шанхайская организация сотрудничества, Евразийский экономический союз, Единое экономическое пространство, Организация Договора о коллективной безопасности, Организация экономического сотрудничества и развития. Именно в Казахстане на ежегодной основе проводятся Съезды лидеров мировых и традиционных религий.
Он бесінші ғасырда өмір сүрген жырау Қазтуған бабамыздың «Қонысымен қоштасуы» деп аталған жырын оқығанда-ақ сол бір ел басына күн туған алмағайып заманның елесі көз алдыңызға келгендей болады.
Адыра қалған көк Жайық,
Аңырап қалған қонысым!
Қонысымнан ауған соң,
Кетпегей еді ырысым.
Таудағы тарлан бөрі едім,
Тарылған сынды тынысым.
Кейінгі өскен жас бала,
Ақ балтырын түрініп,
Басарына ерініп,
Көкірегі күйініп,
Тек тірлікке сүйініп,
Ықтиярсыз жүгіріп,
Аузы түкті кәпірдің
Етпегей еді жұмысын!
Бұл қоныстан кетпесең,
Мұны талақ етпесең,
Екеу-екеу сөйлесіп,
Біздің кейінгі өскен жас бала
Аузы түкті кәпірдің
Соқпаса екен пайдасын!- деп күйініп, көкірегін қарс айырып, запыран жырын төгіпті-ау ұлы жырау! Бұл жырдың шыққанына арада аттай алты ғасыр өтіпті. Біз шүкіраман - өзімізше еркін елміз. Алайда Қазтуған атамыздың: «Біздің кейінгі өскен жас бала, аузы түкті кәпірдің соқпаса екен пайдасын!» деп аса қауіп қылып, сақтандыра айтқан өсиетінің өміріміздің көп тұсында орын алып жатқанын сезіп-білген сайын қабырғаң қайысады. Бұған мысал іздесеңіз алысқа көз салудың қажеті шамалы, біздің Орал қаласы әбден жарап қалады.
Он бесінші ғасырда өмір сүрген жырау Қазтуған бабамыздың «Қонысымен қоштасуы» деп аталған жырын оқығанда-ақ сол бір ел басына күн туған алмағайып заманның елесі көз алдыңызға келгендей болады.
Адыра қалған көк Жайық,
Аңырап қалған қонысым!
Қонысымнан ауған соң,
Кетпегей еді ырысым.
Таудағы тарлан бөрі едім,
Тарылған сынды тынысым.
Кейінгі өскен жас бала,
Ақ балтырын түрініп,
Басарына ерініп,
Көкірегі күйініп,
Тек тірлікке сүйініп,
Ықтиярсыз жүгіріп,
Аузы түкті кәпірдің
Етпегей еді жұмысын!
Бұл қоныстан кетпесең,
Мұны талақ етпесең,
Екеу-екеу сөйлесіп,
Біздің кейінгі өскен жас бала
Аузы түкті кәпірдің
Соқпаса екен пайдасын!- деп күйініп, көкірегін қарс айырып, запыран жырын төгіпті-ау ұлы жырау! Бұл жырдың шыққанына арада аттай алты ғасыр өтіпті. Біз шүкіраман - өзімізше еркін елміз. Алайда Қазтуған атамыздың: «Біздің кейінгі өскен жас бала, аузы түкті кәпірдің соқпаса екен пайдасын!» деп аса қауіп қылып, сақтандыра айтқан өсиетінің өміріміздің көп тұсында орын алып жатқанын сезіп-білген сайын қабырғаң қайысады. Бұған мысал іздесеңіз алысқа көз салудың қажеті шамалы, біздің Орал қаласы әбден жарап қалады.
Патша заманғы салынған көне ескерткіштерін мақтан қылған, Жайық жағасындағы қаланың бет-бейнесі әлі күнге шейін қазақы қалыпқа келмей отырғаны жасырын емес. Сәулет өнері ақсап тұр. Салынып жатқан үйлер мен қаптаған сауда орталықтары да ескінің ізін қайталаудан қашпаған. Көбінің фасады сол патша заманғы ғимараттардың көшірмесі дерсің. Не арыстанның, не жартылай жалаңаш еркектің, нағыз болмаса жұмыр бағаналы күйі еш өзгеріссіз ой-санаға бұрынғыны еске түсіре береді. Бірақ біздің бұрынғыны емес, жаттың бұрынғысын. Мәселе осында. Азат елміз. Көшедегі үйлеріміздің де түр-тұрпаты соған сәйкес болса, қане?!. Оның үстіне маңдайша біткен орыс пен ағылшын тілінде. Мемлекттік тілге шүйірілген мұрын сол күйі көкке қарап тұр. Аңдағанға, осының бәрі Қазтуған бабам айтқан жаттың шаруасын соғу, өзгенің жұмысына жегілу емей немене?
.
