Көктемде
Жыртылған жерге
Сепкенде,
Кетті еніп жерге,
Тереңге.
Жоқ еді әл де,
Жоқ өң де...
Күні-түн өніп,
Бұлқынып,
Жарыққа ұрық ұмтылып,
Нәп-нәзік,
Онша еленбей,
Қылтиып тұрды
Тебендей.
Жапырақ жайды
Жас өнім.
Тірілді мақта,
Жаса өмір!
Көгерді,
Өсті,
Жеңді ол,
Бой созды күнге
Енді ол.
Ұмтыла берді сол мақта,
Бақытты еді сол шақта!
Көргенде егіс жемісін,
Диқан да бақытты еді шын.
Көктемде егіп мақтаны,
Аялап тыным таппады.
Суарды,
Күтті,
Баптады,
Аптаптан оны сақтады.
