Оцвітина — це сукупність листкоподібних органів квітки, які утворюють її покрив. Вона може бути простою (складена з листків однакової будови) або подвійною (складена із листків двох типів).
Листки простої оцвітини можуть бути ніжними і яскравими — пелюсткоподібними (тюльпан, лілія); шкірястими, плівчастими і зеленкуватими — подібними до чашолистків (кропива, лобода); можуть бути вільними або зрослими (хвилівники) між собою у трубочку. Яскраву просту оцвітину називають віночкоподібною, а неяскраву й непомітну — чашечкоподібною. Виконує функцію захисту внутрішніх частин квітки і водночас може приваблювати запилювачів.
У подвійній оцвітині зелені нижні листки називають чашолистками, вони утворюють чашечку (виконує захисну функцію) , яскраво забарвлені верхні листки подвійної оцвітини називають пелюстками, вони утворюють віночок (приваблює запилювачів).
Якщо оцвітина у квітці відсутня, то кажуть, що квітка гола (інжир, верба).
1)Әр түрлі жағдайда тіршілік етуге икемделуінің арқасында тірі ағзалар ауада, суда жер қыртысында таралған. Ағзалар жердің литосфера қабығында аздаған тереңдікке өтеді. Олардың терең қабатында таралуына жер қойнауының температурасы кедергі жасайды. Температура жер қыртысында тереңдеген сайын артып +100ºС-тан асып кетеді. Сондықтан бактериялар әрі дегенде 4 км тереңдіктен табылған. Мұхиттағы тіршілік үлкен тереңдікте таралған, тіпті терең шұңғымалардан табылған. Тіршілік таралуының жоғарғы шегі стратосфераның озон қабатына дейін барады. Ауа ағындары бактерияларды 20-22 км биіктікке дейін таратады.
2)Биологиялық айналым — тіршілікте үздіксіз жүріп жататын биологиялық құбылыстардың кеңістікте белгілі бір тәртіппен қайталануы. Табиғатта болатын биологиялық айналымның сұлбасын былай көрсетуге болады:
продуценттер (жасыл өсімдіктер) күннің жарық энергиясын сіңіруінің нәтижесінде органикалық заттарды (бастапқы өнімді) түзеді. Ол заттар негізгі тіршілік тірегі болып саналады;
консументтер (жануарлар) дайын органикалық заттарды пайдаланып, оларды бір түрден екінші түрге айналдырады да, Жер бетінде тіршіліктің дамуына және олардың ұрпақтарының үнемі алмасып отыруына жағдай жасайды;
редуценттер (микроорганизмдер) органикалық заттарды минералды заттарға ыдыратады, соның нәтижесінде табиғатта қажетсіз қалдықтардың жиналуына жол бермейді.
Биологиялық айналым нәтижесінде табиғаттағы тіршіліктің дамуына қажетті элементтер топырақтан, ауадан және судан тірі организмдерге таралады және қайтадан топыраққа, ауаға, суға оралады.
