Куток маленства
Ёсць у кожнага свой, мілы сэрцу куток, які з бегам гадоў не толькі не цьмее ў памяці, а становіцца як бы яснейшым, дара жэйшым. Многа можа быць у чалавека за жыццё іншых куткоў, і болын слаўных, і болып выдатных, але гэты куток не забыва ецца, не адступае ўдалеч сярод іншых дарагіх успамінаў. Ён самы дарагі, самы шчымлівы! Куток гэты — тая хата, дзе мы вучыліся бегаць, чулі цеплыню матчыных рук і цеплыню сэрца, куток нашага маленства.
Мой родны город.Он великомепный! У маім горадзе ёсць школы, садкі, паркі у якім ёсць вавёркі і мы з роднымі кожны год ходзім іх карміць орешками.Но самае маё любімае месца ў горадзе гэта наша набярэжная яна мяне заваявала сваімі прыгажосцямі, там мяккая твара , кусцікі ўсё быццам з вокладкі часопіса, а фантан гэта проста хараство, у нас у горадзе ён свеціцца і спяваем песни.Я СТАРАЛАСЬ ЕСЛИ ЧТО-ТО НЕ ТАК ТО ПРОСТИТЕ.
