Сардэчна запрашаем! заставайцеся

Еўфрасіння Полацкая (таксама сустракаецца форма Ефрасіння, верагоднае хросны імя Еўпраксія або Параскева, мірское імя - Прадслава (Предислава); паміж 1101 і 1105 - 23 траўня або 25 мая 1167, Ерусалім) - дачка віцебскага князя Святаслава Усяславіча, унучка Усяслава Брачыславіча, інакіня і асветніца перыяду Полацкага княства.Пасля дасягнення паўналецця (12 гадоў) адмовілася ад дынастычнага шлюбу і пайшла ў манастыр. Пасля пасялілася ў келлі Полацкага Сафійскага сабора, дзе ў храмавым скрыпторыі перапісвала, а магчыма, і перакладала кнігі, вяла актыўную міратворчую і асветніцкую дзейнасць. Пабудавала на свае сродкі дзве царквы ў Полацку, заснавала пад Полацкам жаночы і мужчынскі манастыры, якія сталі цэнтрам асветы ў Полацкім княстве (працавалі учильни, бібліятэкі, скрыпторый, багадзельня, верагодна, іканапісная і ювелірная майстэрні). Па яе замове Лазар Богша зрабіў крыж. Мужчынскаму манастыру падарыла выдатны твор візантыйскага мастацтва - абраз «Маці Божая Адзігітрыя Эфеская». У 1167 году памерла ў Ерусаліме, здзяйсняючы туды паломніцтва, і была пахавана ў манастыры Сьв. Феадосія.

Ці патрэбна кніга ў век тэлебачання і камп’ютара?

Новыя тэхналогіі трывала ўваходзяць у нашае жыццё. Тэлебачанне і Інтэрнет сталі даступнымі для ўсіх і вельмі зручнымі сродкамі атрымання інфармацыі. Здаецца, папяровыя кнігі ды журналы аджываюць свой век і хутка стануць зусім непатрэбнымі.

Аднак, мне падаецца, што гэта не зусім так. Па-першае, кніга заўсёды была для чалавека не проста крыніцай ведаў, але духоўным спадарожнікам. Чытанне – гэта асалода, задавальненне. Кніга дае чалавеку магчымасць думаць самому, фантазіраваць, уяўляць герояў і падзеі на свой лад. Гэтай магчымасці не могуць даць нам ні тэлебачанне, ні камп’ютар. Таму, я думаю, што эстэтычная асалода ад папяровых тэкстаў яшчэ доўга не будзе мець сабе замены сярод высокатэхналагічных прыладаў.

Па-другое, што датычыцца камп’ютара або тэлевізара, іх нельга назваць надзейнымі носьбітамі інфармацыі. Любыя электронныя прылады залежаць ад электрычнасці. І раптам, калі не будзе святла, маніторы і экраны будуць проста грудай жалеза, ні на што не прыдатнай. Кніга ж, або любыя запісы на паперы, заўсёды застануцца даступнымі, што с электрычнасцю, што без. І там, дзе электраправадоў няма ўвогуле, толькі кніга і можа выратаваць чалавека ад суму і данесці веды.

Такім чынам, у век высокіх тэхналогіяў нам нельга забывацца пра тое, што кніга – неабходны і пакуль што незаменны носьбіт інфармацыі, а таксама крыніца думак, ведаў, разважанняў.