Ледзь мы чуем санак бег, бяжым мы з хлопцамі старанна і незагойные жыццём раны не перашкода ўбачыць снег! Мы бяжым і палеў абшара цягне нас. І кліча гучна голле: "зірні ж ты, люд, на наваколле, успомні, колькі ў цябе мар! Тады і дні студзеныя не дні, А на душы як і ў Плачкі- скруха Але ж ты люд, хай дайдзе да твайго вуха, што прыгажосць зімы ў цішыні!
0,0(0 оценок)
Полный доступ
Позволит учиться лучше и быстрее. Неограниченный доступ к базе и ответам от экспертов и ai-bota
Оформи подписку
