Усяго каля сямідзесяці гадоў назад мая родная зямля перажыла самае страшнае няшчасце за сваю гісторыю - Вялікую Айчынную вайну. У выніку яе загінуў кожны чацвёрты жыхар нашай радзімы. Яшчэ большая колькасць была параненая альбо пакалечаная. Большасць страціла каго-небудзь з блізкіх. І абсалютна ўсе выйшлі з гэтай вайны са зраненымі і пакалечанымі душамі. Радасць перамогі была горкай. Яе азмрочваў той факт, што тыя, каму мы абавязаныя мірным небам над галавой, больш ніколі не ўбачаць сонечнага святла. Войны ніколі не нясуць ніякай карысці чалавецтву. Падчас войнаў знішчаецца самая вялікая каштоўнасць на свеце - чалавечыя жыцці. Я не пажадаю ніводнай нацыі перажыць тое, што перажыў беларускі народ у час Вялікай Айчыннай вайны. Я жадаю сваёй зямлі міру. Яна гэта заслужыла.
У мяне, ёсць сабака. Завуць яго Жуля. Гэта невялічкі сабака. Сам ён увесь чорны, а лапкі і грудка жоўтыя. Вочы ў яго вялікія, круглыя і зяленыя. Ён жыве у нас ужо дзесяць год. Кармлю я свайго сабаку тры разы ў дзень. Ён вельмі любіць малако, цукар і костачкі. Мы з ім заўсёды ходзім гуляць у лес.Я кідаю яму галінкі, а ен іх прыносіць. Жуля вельмі разумны сабака, адданы. Аднойчы ў яго жыцці здарыўся такі выпадак. Летам мой тата з сябрамі пайшоў на возера пасля працы і ўзяў з сабой Жулю. Татка з сябрамі смяяліся, купаліся і жартавалі. Раптам адзін татаў сябар пачаў тануць. Тата не разгубіўся і кінуўся на дапамогу, і якое ж было яго здзіўленне, калі Жуля кінуўся за ім. Калі яны ўжо падплывалі да берага і ў таты не хапала больш моцы плыць далей, наш сабака схапціў тату за валасы і пачаў цягнуць да берага. З таго самага часу тата палюбіў Жулю яшчэ больш. Мы заўседы ўспамінаем гэты выпадак. Вось такі ў нас разумны і адданы сабака. Для нас ен не проста жывела, а самы сапраўдны член нашай сям’і.
0,0(0 оценок)
Полный доступ
Позволит учиться лучше и быстрее. Неограниченный доступ к базе и ответам от экспертов и ai-bota
Оформи подписку
