Кожную раніцу гаспадыня выносіла качанятам поўную талерку сечаных яек. Яна ставіла талерку ля куста, а сама сыходзіла.
Як толькі качаняты падбягалі да талеркі, раптам з саду вылятала вялікая Страказа і пачынала кружыцца над імі.
Яна так страшна цвыркала, што перапуджаныя качаняты ўцякалі і хаваліся ў траве. Яны баяліся, што страказа іх усіх перакусае.
А злая страказа садзілася на талерку, спрабавала ежу і потым ляцела. Пасля гэтага качаняты ўжо цэлы дзень не падыходзілі да талеркі. Яны баяліся, што страказа прыляціць зноў. Увечары гаспадыня прыбірала талерку і казала: "павінна быць, нашы качаняты захварэлі, нешта яны нічога не ядуць". Яна і не ведала, што качаняты кожны вечар галодныя клаліся спаць.
Аднойчы да качанят прыйшоў у госці іх сусед, Маленькі качаня Алёша. Калі качаняты распавялі яму пра страказу, ён стаў смяяцца.
— Ну і храбрацы! - сказаў ён. — Я адзін праганю гэтую страказу. Вось вы ўбачыце заўтра.
— Ты выхваляешся, - сказалі качаняты, - заўтра ты першы спалохаешся і пабяжыш.
На іншую раніцу гаспадыня, як заўсёды, паставіла на зямлю талерку з сечанымі яйкамі і сышла.
- Ну, глядзіце, - сказаў смелы Алёша, - цяпер я буду біцца з вашай страказай.
Толькі ён сказаў гэта, як раптам зажужжала страказа. Прама зверху яна паляцела на талерку.
Качаняты хацелі ўцячы, але Алёша не спалохаўся. Не паспела страказа сесці на талерку, як Алёша схапіў яе дзюбай за крыло. Гвалце яна вырвалася і з паламаным крылом паляцела.
З тых часоў яна ніколі не прылятала ў сад, і качаняты кожны дзень наядаліся ўволю. Яны не толькі елі самі, але і частавалі адважнага Алёшу за тое, што ён выратаваў іх ад Стракозы.
Страказа
Объяснение:
Ну, не знаю правильно ли поняла
Объяснение:
Складаныя прыметнікі пішуцца разам, калі ўтвораны ад:
1) складанага назоўніка, які пішацца разам (светлагорскі, днепрапятроўскі, калінінградскі);
2) словазлучэння (г. зн. спалучэння галоўнага слова з залежным). Пры гэтым галоўнае слова з’яўляецца назоўнікам. Напрыклад, беласнежны (ад белы снег), даўгарукі (ад доўгія рукі), светлавалосы (ад светлыя валасы);
3) спалучэння прыметніка з прыслоўем, якія абазначаюць адно паняцце (вечназялёны, высакарослы). Калі абазначаюцца два паняцці, то такое спалучэнне пішацца асобна (занадта плаксівы, асабліва прыгожы, рэзка адмоўны, прама прапарцыянальны і інш.).
Складаныя прыметнікі пішуцца праз злучок (дэфіс), калі ўтвораны ад:
1) назоўнікаў, якія пішуцца праз злучок (буда–кашалёўскі, івана–франкоўскі);
2) раўнапраўных па значэнні слоў (беспрацэнтна–выйгрышны, гісторыка–філалагічны). Паміж такімі словамі можна ўставіць злучнік і (руска–беларускі слоўнік, ці рускі і беларускі слоўнік);
3) слоў, якія абазначаюць якасць з дадатковым значэннем (адценне якасці). Напрыклад, светла–бурачковы, горка–салёны, кісла–салодкі;
4) прыметнікаў, якія паўтараюцца (шэры–шэры, цёмны–цёмны);
5) спалучэння назоўніка з прыметнікам, якія абазначаюць напрамкі свету (паўднёва–заходні, паўночна–ўсходні);
6) прыметнікаў з першай часткай усходне–, заходне–, паўднёва–, паўночна– (паўднёва–заходні вецер, Паўночна–Курыльскія астравы, Усходне–Кітайскае мора). Калі гэтыя часткі ўваходзяць у геаграфічную назву, то ўтвораны ад яе прыметнік (не геаграфічная назва) пішацца разам. Напрыклад, Заходняя Сібір і заходнесібірскі вецер (вецер з Заходняй Сібіры), але Заходне–Сібірская раўніна (Заходняя і Сібірская раўніна);
7) лічэбніка (запісаны лічбай) і прыметніка (9–метровы, 25–кіламетровы, але дзевяціметровы, дваццаціпяцікіламетровы);
8) імені і прозвішча (васіль–быкаўскі, іван–мележаўскі, леў–талстоўскі).
