Дзеепрыметнікі адносяцца да дзеяслоўных формаў, таму што маюць формы часу, стану, трывання), аднак пры гэтым яны абазначаюць уласцівасць або прыкмету прадмета ці асобы паводле дзеяння. Найбольш ужывальныя ў беларускай мове — дзеепрыметнік часу на –н-/-ен-/-ан-/-т-: задуманы, куплены, напісаны, вымыты.
Дзеепрыслоўе — гэта неспрагальная форма дзеяслова, якая абазначае дзеянне як прыкмету прыметы, а гэта значыць, што яна мае ўласцівасці дзеяслова і прыслоўя.
