Нашы справы
У нашай вёсцы (ж.р., адз.л., М.скл.) я (займеннiк) сябраваў з Гануляй (ж.р., адз.л., Т.скл). Улетку яна(займеннiк)
часта прыходзіла да мяне (займеннiк). У руках (мн.л., М.скл.) дзяўчынка (ж.р., адз.л., Н.скл.) трымала вялікі кошык (м.р., адз.л., В.скл). Мы(займеннiк) беглі на агарод (м.р., адз.л., В.скл.) нарывалі
поўны кошык (м.р., адз.л., В.скл.) лебяды (ж.р., адз.л., Р.скл). Потым я(займеннiк) і Гануля (ж.р., адз.л., Н.скл.) неслі траву (ж.р., адз.л., В.скл.)
пражэрлiвым парасятам (мн.л., Д.скл).
ответ:Мы у адказе за тых, каго прыручылі.
(па апавяданни Губаты)
У творы аписваецца жыццё ласяня па мянушцы ГУБАТЫ . Яго уратавау лясник ад ваукоу, тым самым асудзіўшы яго на смерць.
Давайце разбярэмся, чаму так адбылося?
На маю думку, лясник добры, спагадлiвы чалавек але занадта мяккi i не можа супраць стаяць капрызам сваiх дзяцей. Ён хоча зрабить прыемнае дзецям и не задумваеца што будзе з жывёлинай, як далей складзецца яе лёс. Каб лясник выпусцiлу адразу, яшчэ маленькiм, то Губаты не прывык бы так да людзей i хутка прыстасаваўся б да жыцця у лесе. Да яго добра адносилися усе знаёмыя яму людзи . Ён не мог ведаць, што не ўсе людзi такiя добрыя. Таму и стаў лёгкай здабычай для браканьераў.
першым справай калі бярэш здаровае ці параненыя жывела задумайся цi зможаш ты яго гадаваць, цi патрэбны ён табе
Объяснение:
