Гляджу: ідуць па дарозе пан з чарнакніжнікам і раптам павярнулі да густога яловага лесу. Грышку пакідаюць сілы: ён выпускае з рк дуду і падае, самлелы, на дол. Ад гэтага крыку прачынаюцца парабкі, бягуць на дапамогу і знаходзяць яе ў сенцах: яна ляжыць як нежывая. Я азірнуўся: сябры ішлі за мной. Не хочаш з маладосці працаваць - будзешь на старасці з торбаю скакаць.
0,0(0 оценок)
Полный доступ
Позволит учиться лучше и быстрее. Неограниченный доступ к базе и ответам от экспертов и ai-bota
Оформи подписку
