Сочинение "Что для меня поэзия" на белорусском языке
Для мяне паэзія-гэта ўнікальны від літаратуры, які больш за іншых раскрывае ўнутраны свет чалавека, бо чытаючы вершы, мы звяртаемся да пачуццяў і перажыванняў лірычнага героя, мы паглыбляемся ў яго ўнутраны свет, мы бачым навакольнае рэчаіснасць яго вачыма. Паэзія, больш набліжаная да музыкі, вучыць адчуваць, перажываць, вучыць глядзець на свет праз душу. Дзівішся, як у такіх невялікіх паэтычных тэкстах перададзена так шмат пачуццяў і думак, часам нават не проста аднаго чалавека, а цэлых пакаленняў, цэлых народаў, і свету ў цэлым.
Паэзія ўнікальная і формай, у якой яна ўвасоблена: рытм, рыфма, памер, - якая надае ёй музычнасць. Чытаеш паэзію з асаблівым пачуццём. Яна зачароўвае, гіпнатызуе. Падобна музыцы, паэзія ўздзейнічае на чалавека не звонку, а знутры.
Але каб навучыцца разумець паэтычны Мова, трэба пастаянна чытаць вершы, трэба ўнікаць у іх, трэба вучыцца ўжывацца ў паэтычны тэкст. Разумець мову паэзіі-гэта праца. Але кожны, хто навучыўся гэтаму, спазнае свет на зусім іншым узроўні, ва ўсіх яго тонкасцях, не проста свет матэрыяльны, а свет ўнутраны.
Объяснение:
Источник: https://nespisal.ru/russkaya_literatura/sochinenie-na-temu-poeziya-v-zhizni-cheloveka.html
1)
• Уладар, наз., м. р. -а. ◘ 1. Той, хто валодае нечым, гаспадар нечага; уладальнік. Уладар маёнтка. 2. Той, хто карыстаецца неабмежаванай вярхоўнай уладай; той, каму ўсе падначальваюцца; рус. властелин. [Падзішах:] -Я — уладар i жывых i ўсіх нежывых, Я магу ўсё зрабіць, што надумаю, з ix. Гаспадар я на скарбы ва ўсёй старане, Дык на ліха яшчэ рамяство для мяне? У. Д. 3. Той, хто робіць моцны ўплыў на некага; рус. властитель. Цяпер маймі скарбамі — думы-саколы, Цяпер беларускай я песні ўладар. К-а.
•Угоднік, наз., м. р., -а. ◘ 1. Святы, які дагадзіў Богу сваім бязгрэшным жыццём i слугаваннем людзям. У. Караткевіч у рамане «Каласы пад сярпом тваім» выкарыстаў паданне, у якім вытлумачваецца, чаму святы Мікола-ўгоднік ушаноўваецца царквой i людзьмі двойчы на год, а Касьян — толькі раз на чатыры гады. 2. Разм. зневаж. Той, хто імкнецца дагадзіць некаму; угодлівы чалавек.
•Удава, наз., ж. р. ◘ Жанчына, у якой памёр муж; якая не выйшла замуж пасля смерці мужа. Па слоўку ўроняць два служакі. — Няма ў нас пана, небаракі! — Міхал гаворыць. — Так, няма. Жыві ўдава цяпер сама, — Сказаў Ксавэры задуменна. К-с.
•Удалы, прым. ◘ 1. Які завяршаецца ўдачай; паспяховы; рус. удачный. Удалае падарожжа. 2. Здатны на ўсё; спрытны, умелы; рус. ловкий. Удалая гаспадыня. 3. Смелы, адважны, храбры; хвацкі; рус. удалой. Хлопец удалы.
2)
•абора ‘вяровачка для лапцей’ і абора ‘вялікае памяшканне для жывёлы; кароўнік’;
•англ. amber (‘бурштын’) і бел. амбар (як міжмоўная аманімія, але гэты прыклад лепш праверыць)
3)
•гаворка, гутарка, размова; звягня (разм.)
•ганьба, няслава, бясчэсце, сорам; сарамата, сарамота, сарамоцце (разм.); пляга (перан.)
•гаваркі, гаварлівы, гутарлівы, балбатлівы; гаманлівы, гаманкі, языкаты, языкасты, язычлівы, брахлівы (разм.) □ лёгкі на язык
•гандляр, купец, камерсант / гандлюе тайком, незаконна: спекулянт, перакупшчык, скупшчык / уласнік крамы: крамнік / скупшчык ануч і гандляр рознаю драбязою: анучнік, каравачнік (уст.)
