як хораша зiмою
гуляць нам у двары.
вакол, куды не глянеш,
бялютки снег ляжыць.
нам весела з сябрами
катацца на санях
и падаць у снег халодны
зусим не страшна нам.
-
Жыцце, без веры ў каханне
Шчаслівым не захоча быць,
Бо сэрцу доўгае чаканне
Не зможа шчасце засланіць.
Апошнія сабраўшы сілы,
Душа захоча з небыцця
Ляцець ў цудоуную краіну:
Краіну казак і жыцця...
Каханне ёсць, у каханні сіла,
Яно з табой на ўсё жыццё,
Жыццё каханне нарадзіла,
І толькі смерць мацней яго!
На русском
как красиво зимой
играть с нами во дворе.
вокруг, куда ты не смотришь
белый снег лежит.
мы весело проводим время с друзьями
катание на санях
и упасть в холодный снег
совсем не страшно.
-
Жизнь без веры в любовь
Не хочу быть счастливым
Ведь сердцу предстоит долгое ожидание
Счастье не сможет затмить.
Последние силы собирания,
Душа захочет от небытия
Летите в чудесную страну:
Страна сказок и жизни ...
Любовь есть в любви сила,
Это с тобой на всю жизнь,
Жизнь родила любовь,
И только смерть сильнее его!
Ёсць у лёсе любога чалавека падзея, якое ставіць яго перад праблемай маральнага выбару, якое вызначае ўсю яго жыццё, агаляе яго духоўную сутнасць. Для пакалення Васіля Быкава такім падзеяй стала вайна. Пісьменнік-франтавік зноў і зноў звяртаецца да гэтай тэме, нібы баючыся не паспець расказаць чытачу аб самым галоўным, што адкрыла яму гэта страшнае выпрабаванне. Быкаў даследуе логіку чалавечага паводзінаў у экстрэмальнай сітуацыі, агаляе яго ўнутранае душэўнае проціборства. Прынцыпова важным для пісьменніка з'яўляецца погляд на вайну праз прызму асобнай чалавечага лёсу. Такі погляд пазбаўлены прыблізнасці і фальшы. Праблема адказнасці чалавека-вось што хвалюе пісьменніка. Яго героі заўсёды знаходзяцца ў працэсе духоўнай эвалюцыі, маральнага росту, і кожны іх учынак прыадчыняе чытачу змест іх унутранага свету. Асновай сюжэтаў твораў Быкава з'яўляецца сітуацыя выбару.
У аповесці "Сотнікаў" намаляваныя падзеі 1942 года, калі
