Раиса Баравикова "Гальштучник" 10 вопросов к тексту

ВОТ СОЧИНЕНИЕ НА БЕЛОРУССКОМ
Раней мяне здзіўляла, адкуль бяруцца фотаздымкі вайны, баёў, спаленых
вёсак, загінуўшых на гэтай вайне людзей… Які вычварэнец мог проста стаяць і
здымаць усё гэта, якое каменнае сэрца павінна было ў яго быць, каб не кінуцца
дапамагаць, каб не дрыжалі рукі, што трымаюць фотаапарат? Навошта ён гэта
рабіў?
Малая была і дурная. А яшчэ бачыла, як зараз паводзяць сябе людзі ў
небяспечных сітуацыях: хутчэй туды, дзе жыццю нічога не пагражае, і за камеру,
здымаць відэа, выкінуць у сацыяльныя сеткі, набраць як мага болей камэнтараў і
адчуваць сябе ўдзельнікам. І праводзіла паралелі. А дарма. Зараз разумею: ў тых
людзях, што робяць маленькую, але маральна складаную справу, у тых, хто
захоўвае ўспаміны і дакументальную хроніку, таксама палае агеньчык гераізму.
Не таго гераізму, з-за якога кідаюцца пад кулі без зброі і магчымасці выратавацца,
а спакойнага, трывалага, разважлівага, нікому не вядомага і нікому не бачнага.
Гэта як разумець, што чалавек, хворы на сухоты, памірае, і ведаць: ты стаматолаг
і нічым не можаш дапамагчы. Гэта як немагчымасць абараніць сваіх сяброў. Гэта
балюча. Гэта патрэбна.
Можна сказаць шмат гучных слоў пра тое, навошта здымаць войны, пісаць
пра іх і захоўваць успаміны для нашчадкаў. Каб не забыліся пра згубленыя лёсы,
каб не ўспрымалі кулі і смерць як нешта звычайнае. Каб не паўтарылі памылак
продкаў. Каб не гублялі свайго жыцця дарма, бо яно было купленае коштам
чыёйсьці смерці, крыві і разрухі. Каб захапляліся моцай характараў тагачасных
змагароў, бо гэта такія ж, як мы, хлопцы і дзяўчаты, выцягнутыя з цёплых ложкаў
і кінутыя ў самае пекла. Прычым кінутыя ні за што ні пра што, для чужых
інтарэсаў. Мабыць, занадта катэгарычныя і жорсткія словы Альберта Эйнштэйна
усё ж такі, на мой погляд, добра адлюстроўваюць сутнасць вайны: «Гераізм па
камандзе, бессэнсоўная жорсткасць і агідная бессэнсоўнасць, якая завецца
патрыятызмам - як моцна я ненавіджу ўсё гэта, якой нізкай і подлай з'яўляецца
вайна. Я выбраў бы быць разарваным на кавалкі, каб не быць часткай гэтай
бруднай справы. Я перакананы, што забойства пад падставай вайны не перастае
быць забойствам».
Не, я не адмаўляю подзвігаў народа, мужнасці і гераізму, але толькі пад
кіраваннем неабходнасці абараняць сваё жыццё і жыццё сваіх блізкіх, краіны.
Многія скажуць: «Дзяўчына, што з яе ўзяць? » Але я лепей буду дзяўчынай-
пацыфістам. Мір вам.

Янка Купала "Спадчына" 1918 год

Ад прадзедаў спакон вякоў

Мне засталася спадчына;

Памiж сваiх i чужакоў

Яна мне ласкай матчынай.

Аб ёй мне баюць казкi-сны

Вясеннiя праталiны,

I лесу шэлест верасны,

I ў полi дуб апалены.

Аб ёй мне будзiць успамiн

На лiпе бусел клёкатам

I той стары амшалы тын,

Што лёг ля вёсак покатам;

I тое нуднае ягнят

Бляянне-зоў на пасьбiшчы,

I крык варонiных грамад

На могiлкавым кладбiшчы.

I ў белы дзень i ў чорну ноч

Я ўсцяж раблю агледзіны,

Цi гэты скарб не збрыў дзе проч,

Цi трутнем ён не з'едзены.

Нашу яго ў жывой душы,

Як вечны светач-полымя,

Што сярод цемры i глушы

Мне свецiць мiж вандоламi.

Жыве з iм дум маiх сям'я

I снiць з iм сны нязводныя…

Завецца ж спадчына мая

Ўсяго Старонкай Роднаю.

Верш Иван Купала Яна Текст

2

0

0

pocklatiy

5 лет назад

Дубликаты не найдены

-1

Kriza

5 лет назад

а можно перевод?

+2

pocklatiy

5 лет назад

От прадедов испокон веков

Мне осталось наследие;

Между своих i чужеземцев

Она мне лаской материнской.

О ней мне рассказывают сказки-сны

Весенний праталины,

Илеса шорох версны,

И в поле дуб опаленный.

О ней мне будить воспоминание

На лiпе аист клёкотом

И тот старый замшелый плетень,

Что лег у деревень вповалку;

И то нудное ягнят

Блеяние-зов на пасьбiшчы,

И крик Ворониным стай

На могилныым кладбищи.

И в белый день и в черную ночь

Я сплошь делаю смотрины,

Или это сокровище не ушло ли проч,

Или трутнем оно не съедено.

Ношу его в живой души,

Как вечный светоч-пламя,

Что среди тьмы и глуши

Мне светит между вандоламi.

Живет с ним дум моих семья

И вижу сныс ним сны несчитанные...

Называется же наследие мое

Всего Староною Родною.

Приблизительно так сто стихотворение переводится с беларуского языка.

Чтобы оставить комментарий, необходимо зарегистрироваться или войти

Авторизация

Забыли пароль?

Регистрация

или

Комментарий дня

ТОП 50

Г - логика

Пропусти ее вперёд и толкай. Морду сделай кирпичом и спрашивай - и че?

+1901

igiarb

15 часов назад

Рекомендуемое сообщество

Лига

226 постов • 1 683 подписчика

Место не только для пожарных и но и для тех, кому кого кто готов

Активные сообщества

все

Аватар сообщества "Клубничный арт"

Клубничный арт

Аватар сообщества "Фабрика Мемов"

Фабрика Мемов

Аватар сообщества "Машинное обучение"

Машинное обучение

Аватар сообщества "Лига образования"

Лига образования

1

Аватар сообщества "Лига Биоников"

Лига Биоников

1

Аватар сообщества "Древний Рим"

Древний Рим

1

Аватар сообщества "Всё о кино"

Всё о кино

1

Аватар сообщества "Лига историков"

Лига историков

1

Аватар сообщества "Книжная лига"

Книжная лига

1

Аватар сообщества "Лига рукожопов"

Лига рукожопов

1

Создать сообщество

Тенденции

теги

Обида 12

Объединить теги

Новости Пикабу

Правила

Реклама

Верификации

Награды

Контакты

Промокоды

Финансы

Билеты

Android

iOS

Контакты

Контакты

Ошибки

Предложения

Реклама

Информация

Правила

Награды

Верификации

Бан-лист

RSS

Конфиденциальность

Mobile

Android

iOS

Партнёры

Fornex.com

Промокоды

Финансы

Билеты

Объяснение: