Да чаго закликае цетка беларускую моладзь сваим артыкулам​

Мне пашанцавала нарадзіцца ў адным з самых маладых і прыгожых гарадоў Беларусі - у Салігорску. Пра яго я і хачу Вам расказаць.
У гэтым годзе майму роднаму гораду спаўняецца 58 гадоў. Для горада гэта зусім не вялікі ўзрост. Салігорск яшчэ расце і развіваецца, аб чым сведчаць шматлікія будоўлі, новыя мікрараёны, жылыя дамы, школы, дзіцячыя сады і супермаркеты.
Салігорск - невялікі горад. Яго плошча - ўсяго пятнаццаць кіламетраў квадратных. У той жа час, гэта другі па колькасці насельніцтва горад Мінскай вобласці. Салігорск - густанаселены горад. Новых жыхароў сюды прыцягваюць кар'ерныя магчымасці, развітая інфраструктура, прыгажосць горада.
Салігорск з'яўляецца раённым цэнтрам. Ён размешчаны на рацэ Случ. На яе берагах ёсць абсталяваныя месцы для адпачынку. Побач з горадам знаходзіцца Салігорскае вадасховішча. У горадзе ёсць лесапаркавая зона, дзе мясцовыя жыхары з задавальненнем збіраюць грыбы і ягады. На жаль, у апошні час усё большая частка лесапаркавай зоны высякаецца, каб даць месца пашырацца гораду. Мабыць, хутка апошні буйны зялёны куток знікне назаўсёды. Але пакуль што, ў параўнанні з іншымі гарадамі Беларусі, Салігорск - зялёны горад. Тут мноства дрэў, газонаў, кветнікаў. Вясной і летам ад усяго гэтага проста немагчыма адвесці погляд.
Экалагічную абстаноўку ў горадзе псуюць размешчаныя вакол калійныя камбінаты, дзякуючы якім і ўзнік Салігорск. Аднак там пастаянна ўкараняюцца найноўшыя тэхналагічныя распрацоўкі, якія зніжаюць колькасць шкодных выкідаў у паветра і дазваляюць бяспечна жыць у горадзе.
Салігорск з'яўляецца прамысловым горадам. Тут знаходзяцца такія вядомыя не толькі на тэрыторыі Беларусі, але і за мяжой буйныя прадпрыемствы, як "Беларуськалій", "Калінка", "Купалінка", "Пасат".
У нашым горадзе ёсць, дзе добра правесці вольны час. У Салігорску ёсць свой кінатэатр, палац культуры, музей, бібліятэкі. Ёсць тут і рэстараны, бары, клубы і кафетэрыі.
На мой погляд, гораду не хапае яшчэ адной паліклінікі. Наша адзіная паліклініка абслугоўвае больш за сто тысяч насельніцтва горада, а таксама насельніцтва ўсяго раёна. Таму там вельмі вялікія чэргі, а да спецыялістаў практычна немагчыма трапіць. На жаль, замест таго, каб пабудаваць другую паліклініку, у горадзе ўзводзяцца чарговыя супермаркеты і забаўляльныя цэнтры.
Але я ўсё роўна люблю свой горад і не прамяняў бы яго ні на які іншы.

Многя людз не любяць восень, лчаць яе сумнай. Магчыма, гэта так ёсць: шэрае неба, працяглыя дажджы, абрыдлы холад...

Але мне здаецца, што восень мае сваю прыгажосць. Мне падабаецца, што восень нельга здагадацца, якое надвор'е будзе затра: сонца ц дождж. Я сам так ж непрадказальны люблю, кал жыцц ёсць месца сюрпрызу.

Мне падабаюцца сонечныя восеньскя дн. У такя дн рознакаляровае лсце на дрэвах быццам зхацць. Восеньскае сонца здаецца нават ярчэйшым за летняе, магчыма, таму, што восень часцей, чым летам, дзе дождж. Шкада, што такое сонца свецць, ды не грэе.

Мне таксама падабаецца не вельм моцны дождж, але тольк кал на вулцы не занадта холадна. Часам я нават знарок не бяру пасарон, каб пагуляць пад каплям дажджу. Але халоднае надвор'е так рабць няможна, бо снуе небяспека захварэць. А хварэць я не люблю.

галонае, чаму я люблю восень, асаблва верасень, - гэта тое, што пачынае расц шмат грыбо. Збраць грыбы - мой любмы вд адпачынку. Я усердны грыбнк, як мае бацьк. Каб была магчымасць, я не выходз бы з лесу. Таму верасень - мой любмы асенн месяц, а восень - мая любмая пара году. я нкол не пагаджуся з меркаваннем, што восень - сумная, маркотная, нудлвая пара. Ординарна людз не меюць заважаць тыя нямногя радасц, якя даруе нам восень - цудоная, на мой погляд, пара.