Акно было адчынена насцеж. Раптам, нешта чорна-белае мiльганула маланкай пад самай столлю. Кiнулася ў адзін ,у другi бок, дзеці спалохаліся. Настаўнік таксама не варушыўся, толькі змахнуў указкай. Дзеці зразумелі, што трэба сядзець цiха, не варушыцца. Адчуушы што птушцы нiчога не пагражала, яна стала ластаўкай. Яна палётала, паглядзела ,и села на лямпачку, што вiсела над сталом настаўніка. Тады ластаўка зусім асмялела, пакруцiлася па класе некалькі разоў, потым заляцела на глобус i села амаль каля афрыкі, пасля ластаўка шмыргнула у акно. Там яе чакали на электрычных правадах яе сябры. Цяпер ужо разам яны падалiся ў блакітнае неба. Потым у класе настау гул. Настаўнік падняўся i сказаў дзецям, што яны малайцы, не пакрыўдзілi птушачку. Дарога у вырай у яе няблiзкi. -Цi вернецца яна на радзіму? -Да, абавязкова вернецца, яна ж дарогу запамятала. Амаль нiхто не усмiхнуўся. Усе дзеці хацелі каб ластаўка вярнулася.
Сенька ніколі не любіў вучыцца. Вучоба, вядома ж, не мёд, таму хлопец на занятках кляваў носам, аніякае рады на яго не было. Настаўнікі толькі ўздыхалі і прадказвалі, што калі-небудзь Сеня на сваё нарвецца. Сеня ж толькі рагатаў у адказ. Але на яго ліха прыйшоў час экзаменаў. Толькі пачало на дзень займацца, а Сеня ўжо стаяў пад кабінетам ні жывы, ні мёртвы і не сваім голасам прасіў у аднакласнікаў шпаргалкі. Але выкарыстаць іх яму не давялося. Экзаменатары не спускалі вачэй з гультая, бо на свае вочы бачылі, на свае вушы чулі, як Сеня ўвесь час вучыўся. Нарэшце выклікалі Сеню адказваць. Пайшоў ён, не сабраўшы розуму. Адказ на языку круціцца, а сфармуляваць аніяк не ўдаецца. Навёрз Сеня сем карабоў, што на думку прыйшло. Здаецца, нішто сабе атрымалася. Але экзаменатары вырашылі інакш: адправілі хлопца на перасдачу. Вось і знайшоў лодар прыгоду на сваю галаву.
0,0(0 оценок)
Полный доступ
Позволит учиться лучше и быстрее. Неограниченный доступ к базе и ответам от экспертов и ai-bota
Оформи подписку
