Абазнач канчаткі прыметнікаў. Вызнач іх склон. Знайдзі і падкрэслі аднародныя члены сказа. На аўтобус я не паспеў і вырашыў дабірацца да роднай вёскі
пяшком. Я нават узрадаваўся: ёсць магчымасць прайсці па знаёмых мясцінах. Выйшаў за чыгуначную станцыю і звярнуў на вузкую Сцяжынку. Злева каласілася высокае жыта. З яго выгля далі сінія васількі. Справа лапушылася бульбяное поле. Перад самым лесам я дагнаў маленькую дзяўчынку з літровым слоікам. Гэта была Алеська. Яна ішла ў лес за спелымі суніцамі для хворай мамы.​​

                                                                 Творца кнігі - аўтар, творца яе лёсу - народ.
                                                                                                                        Віктар Гюго

Тэлебачэнне і камп'ютар вашлі ў наша жыццё вельмі трывала. Мы карыстуемся імі кожны дзень і не ўяўляем наша жыццё без гэтых цудаў тэхнікі. Тэлебачэнне дапамагае нам пазбавіцца ад нуды, а камп'ютар дае нам магчымасць увайсці ў міравую павуціну - Інтэрнэт. Але кніга заўсёды дапамагала чалавеку, яна давала яму савет ў складаную хвіліну, таксама дапамагала правесці час добра, без нуды. Ці патрэбна кніга ў век тэлебачання і камп'ютара? Кожны адкажа на гэтае пытанне па-рознаму, але камп'ютары, тэлевізары - гэта тэхніка, яна ў любы момант можа зламацца, а кніга заўсёды будзе побач.

Наверное ты об этом
Міхась БОЛСУН НЕ ДАЙ САБЕ ПРАВА... Не дай сабе права забыць той куток, Дзе зведаў пяшчоту матулі, Дзе першы зрабіў у жыцці сваім крок I голас твой людзі пачулі. Не дай сабе права забыць карані, З якога атожылак роду І хто бараніў нашы светлыя дні, Любіў, нібы сонца, свабоду. Там сёння красуюць густыя жыты, П’яніць востры водар жывіцы I месяц, і россыпы зор залатых Глядзяцца ў люстэрка крыніцы. Не дай сабе права забыць прыгажосць, Якою Радзіма багата, Дзе ў радасць з душою адкрытаю госць, Дзе думкам і песням крылата. Не дай сабе права пустэльнікам жыць, Мазоль шанаваўся спрадвеку. Уласную годнасць і край беражы, Прызванне цані чалавека!