За пяці хвілін... Мар'ян Дукса Пакуль трымаўся незалежна ў часе

і часу новы не прабіў адлік,

пакуль з табой сустрэча не збылася,

я мог спакойна сесці на цягнік.

Памчаць, паехаць — клікала дарога.

Наведаць сябра, што мяне любіў,

Пайсці дамоў... Hi гэтага, ні тога

у момант той чамусьці не зрабіў.

Я мог у рай ці ў пекла акунуцца,

але сысці адсюль за тры вярсты...

Ну што мяне прымусіла вярнуцца

на тое месца, дзе стаяла ты?

Я да цябе зрабіў мо дзесяць крокаў.

I ў той жа міг з грудзей пачуўся стук,

што азначала: шчасце недалёка —

пара ўтрапення і пачатак мук.

Як адчыняе ўсе дарогі насцеж,

як весела са мной гуляе лёс,

нібы тыран — за пяць хвілін да шчасця,

як добры маг — за пяць хвілін да слёз...

Анализ творца

Кожны чалавек – гэта цэлы свет (К. Чорны). Чалавек – заўсѐды бог. Але тады, калі ѐн падобны толькі на самога сябе (Я. Скрыган). Не шукай на свеце нейкую падкову, /Што прыносіць шчасце і знішчае злосць. / Не чакай ад неба цудаў і спакою, / Ведай: / На Зямлі ты – гаспадар, не госць (П. Пруднікаў). Вада і агонь, якія пярэчаць адно аднаму, мірацца на чалавеку: і вада ачышчае яго, і агонь таксама (А. Разанаў). Калі нараджаецца чалавек, нічога ў свеце не памірае ўзамен (Г. Марчук). Кожны чалавек носіць у сабе храм. Штодзень, з году ў год. Толькі ў адных ѐн маўчыць, а ў другіх звоніць на ўсе свае званы. Але ѐсць яшчэ і трэція: званы раздзіраюць такому душу, аднак ніхто гэтага звону не чуе – чалавек не выпускае яго з сябе. Апошнія паміраюць першымі – раней за ўсіх. Ад карозіі храма, які яны носяць у сабе. А раўнадушныя сцвярджаюць – ад разрыву сэрца (Я. Сіпакоў)
Выпиши какое понравится, там где такой знак / это четверостишие

Белым кілімком сцелецца снег на цёмную бруд і сухую траву. Неба стала змрочней ад цяжкіх аблокаў і ўсё стала як у чорна-белым кіно. На вуліцы ціха. Часам можна пачуць крокі чалавека па толькі што на платную форму навучання ў снезе. Лужыны ад нядаўняга дажджу сталі пакрывацца тонкім пластом лёду, паказваючы на сабе прыгожыя ўзоры. Пах надыходзячы зімы ўжо добра быў чутны. У апошні дзень восені добра сядзець ля акна з гарачым гарбатай і любавацца, як Восень саступае месца Зімы, і цяпер мы яе ўбачым толькі праз год.