Нашы справы
У нашай вёсцы (ж.р., адз.л., М.скл.) я сябраваў з Гануляй (ж.р., адз.л., Т.скл). Улетку яна часта прыходзіла да мяне. У руках (мн.л., М.скл.) дзяўчынка (ж.р., адз.л., Н.скл.) трымала вялікі кошык (м.р., адз.л., В.скл). Мы беглі на агарод (м.р., адз.л., В.скл.) нарывалі поўны кошык (м.р., адз.л., В.скл.) лебяды (ж.р., адз.л., Р.скл). Потым я і Гануля (ж.р., адз.л., Н.скл.) неслі траву (ж.р., адз.л., В.скл.) пражэрлiвым парасятам (мн.л., Д.скл).
Падкрэслiць займеннiкi: я, яна, мяне, мы, я.
Для ўшанавання памяці юнага героя, удзельніка партызанскага руху на тэрыторыі Брэсцкай і Пінскай абласцей у гады Вялікай Айчыннай вайны Мікалая Васільевіча Гойшыка ў 1968 г. устаноўлены помнік (скульптары Н. Рыжанкоў, В. Занковіч, Л. Левін; бетон; вышыня 2 м) - скульптура юнага партызана на шырокім стылабаце. Постаць юнакі пададзеная ў рашучай руху. Лаканічнымі пластычнымі сродкамі перадаецца ўнутраная сабранасць партызана, мэтанакіраванасць і гатоўнасць да самаахвяравання. Фонам скульптуры з'яўляецца 8-метровая стэла.
