TemkYT
20.10.2020 14:38

А6. Выберыце правільнае сцвяржэнне( сцвярджэнні). 1)Простым называецца сказ, які складаецца толькі з галоўных членаў сказа.

2)Развітым называецца сказ, у якім, акрамя дзейніка і выказніка, ёсць залежныя ад іх даданыя члены сказа .

3)Развітым называецца сказ, у якім ёсць аднародныя члены сказа.

А7. Якая характарыстыка з’яўляецца правільнай у адносінах да сказа “Раніца цёплая, сонечная”? Адзначце нумар правільнага адказу.

1)аднасастаўны, развіты;

2)аднасастаўны, неразвіты;

3)двухсастаўны, развіты;

4)двухсастаўны, неразвіты.

А8. Адзначце сказы з састаўным іменным выказнікам.

1)Сонечным і белым здаваўся горад у тое ранне.

2)Яшчэ доўга на ўсіх раздарожжах між чужых, незнаёмых людзей буду я табе сэрца трывожыць.

3)Мы тыя сінія арэлі зламаць нікому не далі б.

4) І стала торнаю дарогай сцяжынка вузкая мая.

5)Вада ў возеры на дзіва чыстая і светлая.

А9. Адзначце сказы, у якіх паміж дзейнікам і выказнікам (на месцы пропуску) трэба паставіць працяжнік.

1)Маўленчая культура чалавека __гэта люстэрка яго духоўнага жыцця.

2)Найвялікшая асалода __ марыць.

3)Лункі на возеры __ як вокны ў казачнае падводнае царства.

4)Я __не з баязлівага дзясятка.

5)Пяць і тры __ восем.

А10. Адзначце аднасастаўныя сказы.

1)На сэрцы ўсё яшчэ трывожна.

2)Не засыналася, не спалася больш.

3)Бераг у копані круты.

4)Тут заўсёды табе дапамогуць.

5)Чырвоным пажарам рабін гарыць асенні лес.

В1. Закончыце фармулёўку.

1)Даданы член сказа, які паказвае на прымету, якасць ці ўласцівасць прадмета і адказвае на пытанні які? чый?, - гэта …

В2. Знайдзіце граматычную аснову і выпішыце яе.

1)Тонкая гэта і складаная мудрасць – ведаць законы прыроды, яе норавы.

В3. Устанавіце адпаведнасць паміж выдзеленымі словамі і іх сінтаксічнай роляй у сказе. Адказ запішыце. Напрыклад: А3Б5В1Г4.

А) Мора дыхала па-ранейшаму цеплынёй, радасцю, шчасцем, летам.

Б) Ноч сыпанула ў вокны зорак майскіх.

В) Відзён той дуб з усіх дарог з галінамі пустымі.

Г) Нядаўна тут жаўцела, святкуючы свій час, лагоднае бабіна лета .

1. Дзейнік. 4. Дапаўненне.

2. Азначэнне. 5. Выказнік.

3. Акалічнасць.

В4. Знайдзіце абагульнена-асабовы сказ і выпішыце яго граматычную аснову.

1)Незадоўга перад вечарам сабралася на дождж.

2)Як добра ў чэрвені ў жытным!

3)Ад дабра дабра не шукаюць.

4)Найбольш чуваць пчол.

5)Старасць нікога не красіць.

В5. Устанавіце адпаведнасць паміж сказам і яго тыпам. Адказ запішыце ( узор – заданне В3 )

А) На драўляных падстаўках рознае засушанае лісце.

Б) Над возерам няма ні чаек, ні ластавак.

В) Пра гэтую падзею шмат пісалі ў газетах.

Г) Вось і адмыслова зробленая брама.

1. Няпэўна-асабовы. 3. Двухсастаўны. 5. Абагульнена-асабовы

2. Пэўна-асабовы. 4. Безасабовы. 6. Назыўны

Нажмите на рекламу ниже и сразу увидите ответ
Популярные вопросы:
Ответ:
risha5239
18.07.2022 19:48
У гульні "Рускія шашкі" ўдзельнічаюць два чалавекі, кожны з іх пачынае гульню з камплектам з дванаццаці шашак. Блытаніны з шашкамі не ўзнікне: у аднаго гульца шашкі белага колеру, у другога - чорнага. Для гульні выкарыстоўваецца дошка з шасцідзесяці чатырох клетачак, у гульні удзельнічаюць толькі трыццаць дзве чорныя клетачкі дошкі. У пачатку гульні шашкі сапернікаў расстаўляюцца на процілеглых баках дошкі па чатыры шашкі на рад; шашкі кожнага гульца, такім чынам, займаюць тры радкі. Першым ходзіць гулец, які іграе белымі; затым гульцы ходзяць па чарзе, робячы па адным ходзе за раз. "Пераскокваючы" шашку саперніка сваёй, гулец "з'ядае яе"; з'еў усе шашкі саперніка - перамагаеш. Шашка можа стаць дамкаю, дасягнуўшы процілеглага канца поля; дамка, у адрозненне ад простай шашкі, можа хадзіць далей, чым на адну клетку. Пагуляйце ў гэтую цікавую гульню - вам спадабаецца.
0,0(0 оценок)
Ответ:
Darjana13
24.09.2022 08:39
Драматычныя творы Кандрата Крапівы атрымалі шырокае прызнанне не толькі ў нашай краіне, але і далёка за яе межамі. Творчасць пісьменніка складае залаты фонд гісторыі тэатральнай культуры, з'яўляецца школай мастацкага майстэрства для многіх беларускіх драматургаў. Найбольш вядомай і папулярнай п'есай К. Крапівы стала камедыя "Хто смяецца апошнім", якая адлюстроўвае атмасферу, што панавала ў краіне ў 1937-1938 гг. Дзеянне камедыі разгортваецца ў навукова-даследчым інстытуце геалогіі, дзе дырэктарам з'яўляецца Гарлахвацкі. Да навукі дырэктар не мае ніякага дачынення: на пасаду кіраўніка інстытута яму дапамаглі ўладкавацца "сябры", выдаўшы фальшывую даведку. Гарлахвацкі адчувае сябе ў інстытуце, як рыба ў рацэ. Як гаспадар становішча, Гарлахвацкі тэрарызуе, шальмуе, запалохвае сумленных вучоных, хапаючы іх мёртвай хваткай (зусім невыпадкова драматург дае яму прозвішча Гарлахвацкі). Асабліва актыўнай стала яго дзейнасць пасля таго, як у інстытут прыйшла папера з патрабаваннем прадставіць спіс навуковых прац дырэктара. Не маючы ніводнай, Гарлахвацкі спрабуе выратаваць сваю шкуру шляхам шантажу, подкупа, пагроз, паклёпаў. І вось з яго лёгкай рукі былы настаўнік Варонежскай гімназіі Туляга раптам становіцца дзянікінскім палкоўнікам, асістэнтка Вера Міхайлаўна - распусніцай і амаральнай асобай, прафесар Чарнавус - здраднікам, ворагам народа, за што адхіляецца ад чытання лекцый, кніга яго здымаецца з выдавецкага плана, а над дачкой-студэнткай навісае пагроза выключэння з інстытута. Запалоханага Тулягу Гарлахвацкі прымушае напісаць за яго навуковы даклад. Невуцтва і шарлатанства Гарлахвацкага поўнасцю выкрываюцца ў канціы п'есы, калі на вучоным савеце слухаецца даклад "Новы від дагістарычнай жывёліны". З сур'ёзным выглядам абараняе дырэктар тэорыю аб мамантавай свінні, напісаную Тулягам. Вобраз "свінтуса грандыёзуса", праўда, асацыіруецца не з дагістарычнай жывёлінай, а з самім Гарлахвацкім. У дасягненні жаданай мэты Гарлахвацкаму дапамагае малодшы навуковы супрацоўнік Зёлкін - падхалім і пляткар. Ён з'яўляецца правай рукой Гарлахвацкага, надзейным яго паслужнікам, які, як шкоднае зелле, атручвае вакол сябе атмасферу, сее падазронасць і недавер сярод вучоных. Не маючы здольнасцей да навукі, пазбаўлены прынцыповасці, Зёлкін можа неймаверна раздзьмуць кожную дробязь, адшукаць у выпадковым, сказаным без усялякага прыхаванага намеру слове небяспечны палітычны сэнс. Варта было яму пачуць што-небудзь дрэннае аб сваім знаёмым, як сумленны чалавек станавіўся ворагам народа. Невуцтва і падхалімства Зёлкіна найбольш ярка праяўляюцца ў сцэне абароны Гарлахвацкім "навуковай працы". У прадмове Зёлкін кідаецца расхвальваць вялікія адкрыцці свайго начальніка, яго канструктыўны розум, даследчыцкія здольнасці. Але калі высвятляецца, што даклад не мае навуковай вартасці і што напісаны ён Тулягам, Зёлкін, нават не чырванеючы, гаворыць адваротнае: "Я так і думаў! Не можа быць, каб вы, Аляксандр Пятровіч, такую бязглуздзіцу напісалі". Важную ролю ў п'есе адыгрывае Туляга. Гэта сумленны, працавіты і сціплы чалавек. Вызначальнай рысай яго характару з'яўляецца баязлівасць. Магчыма, карані яе ў былым жыцці Тулягі, прывучанага слухацца начальства, нікому не пярэчыць, быць пакорлівым. Страх Тулягі, безумоўна, абумоўлены і грамадскай атмасферай таго часу, калі існавалі ўсеагульныя падазронасць і недавер, калі чалавека без усякай прычыны маглі арыштаваць. Баючыся нават уласнага ценю, запужаны прайдзісветам Гарлахвацкім, Туляга згаджаецца напісаць навуковую працу свайму дырэктару. Востра перажываючы сваё становішча вучонага-парабка, Туляга паступова пазбаўляецца ўласцівага яму страху. Нерашучы і баязлівы, ён у канцы камедыі з'яўляецца самым актыўным у барацьбе з Гарлахвацкім, у канчатковым яго выкрыцці. Ён піша даклад, які паказаў невуцтва лжэвучонага Гарлахвацкага, і з горда паднятай галавой, з выглядам пераможцы праходзіць паўз дырэктара. Безумоўна, шлях героя да перамогі быў нялёгкім. Пераадолець сваю баязлівасць і нерашучасць яму дапамаглі чулыя адносіны калег па працы - Чарнавуса, Веры, Левановіча. Дзякуючы іх намаганням зрываецца маска вучонага з невука і паклёпніка, высмейваецца падхалімства і прыстасавальніцтва, кар'ерызм і двурушніцтва. Апошнімі, на шчасце, смяюцца сумленныя вучоныя (у гэтым сэнс назвы камедыі). У п'есе "Хто смяецца апошнім" выявілася майстэрства К. Крапівы як тонкага псіхолага, які знайшоў непаўторныя, індывідуальныя рысы для герояў, поўна і закончана "вымаляваў" іх партрэты. Імёны Гарлахвацкага, Зёлкіна, Тулягі, як і імёны шматлікіх гогалеўскіх і шчадрынскіх герояў, ператварыліся з уласных у агульныя. На жаль, падхалімства, нахабства, подласць, пляткарства часта сустракаюцца і ў нашы дні. Нямала ёсць людзей, якія робяць усё, каб падняцца па службовай лесвіцы, заняць больш высокую пасаду. Дзеля сваіх асабістых інтарэсаў такія людзі не грэбуюць нічым, ідуць на любую подласць. Змагацца з імі, лічыць К. Крапіва, трэба агульнымі сіламі, проціпаставіўшы невуцтву і ашуканству прынцыповасць, строгасць і ваяўнічасць.
0,0(0 оценок)
Полный доступ
Позволит учиться лучше и быстрее. Неограниченный доступ к базе и ответам от экспертов и ai-bota Оформи подписку
logo
Начни делиться знаниями
Вход Регистрация
Что ты хочешь узнать?
Спроси ai-бота