Тест по бел. язу 10 класс. Выбрать правильные варианты ответа. 1)адзначце словы ,у яких вымауляецца падоужаны гук ц:

1 смецце 2 адцадзіць 3 дванаццаць 4 адценне 5 на кладцы

2)адзначце словы,вымаулення яких не супадае з написаннем:

1 карагод 2 касцюм 3 мярэжка 4 перакідваць 5 лес і возера

3)Адзначце пары слоу, у яких нациск служыць для адрознення их граматычнай формы:

1 а'тлас- атла'с

2 на'шу - нашу'

3 рассыпа'ць - рассы'паць

4 ка'ра - кара'

5 сы'нам - сынам'

4) адзначце словы у яких на месцы пропуску трэба писать литару а:

1 шч бятаць

2 зак надауства

3 в даправодны

4 с кратар

5 прац дзеянне

5)Адзначце словы у яких на месцы пропуску трэба писать литару е:

1 кал ндары

2 выц гнуць

3 інсп кцыйны

4 земл праходны

5 засв тла

6)Адзначце словы у яких на месцы пропуску трэба писать литару ы:

1 раз граць

2 аб дуцца

3 з ходны

4 без ніцыятыуны

5 спец нструктаж

7)Адзначце праклады у яких на месцы пропуску трэба писать литару у(нескладовае)

не вижу =(

8)Адзначце словы у яких на месцы пропуску трэба писать литару ь:

1 на кас бе

2 ваз міце

3 абачлівас ць

4 дзян кі

5 любан скі

9)Адзначце словы у яких прапушчана литара пададзенная у дужках:

1Тэлеграм а(м)

2 шчасц ю(ц)

3 ман а(н)

4 Палес е (с)

5 бес аддэчны(с)

10)адзначце словы у яких написанне выдзеленых арфаграм заснавана на фанетычным принцыпе:

1 бездакорны

2 чэснасць

3 на вітцы

4 перакладчык

5 мясцовы

11)Адзначце словы якия трэба писать праз злучник:

1 Чорна (белы)

2 Пау (аркуша)

3 Віцэ (конеул)

4 Крэсла (ложак)

5 (Высака) родны

12)Адзначце словы у яких пишацца -у-:

1 андэгра нд

2 брантаза р

3 кансілі м

4 а тсайдар

5 магутнае "ура"

13)Адзначце словы якия пишуцца з вяликай литары:

1 Садружнасць Н/ н езалежный Д/д з'яржау

2 Казімір Ч/ч ацвёрты

3 П/п ауночная Асеція 4 племя К/к рывічы 5 Д/ д экан факультэте

14)Адзначце словы якия пишуцца разам:

1 пау/ лімона

2 пау/ Мележы

3 па/латыні

4 пау/праваднік

5 як/раз

15)Адзначце няправильна написанныя прыметники:

1 Купалауская прэмія

2 Валодзін бацька

3 мініяцюры набор

4 Гданьскае что то там вроде княжаства

5 нарвескія лясы

16)Адзначце словы у яких на месцы пропуску трэба писаць апостраф:

1 павил ён

2 кур ер

3 шчау е

4 вераб ины

5 з явицца

17)Адзначце словы у яких на месцы пропуску трэба писаць литару И:

1 аб мшэць

2 вы граванне

3 за кнуцца

4 контр гра

5 па сці

18)Адзначце словы у яких на месцы пропуску трэба писаць литару О:

1ж уталісты

2 сыр..ватка

3 п бразычлівасць

4 к снаязыкі

5 р знатрауе

19)дзначце словы у яких на месцы пропуску трэба писаць литару(бл,не вижу)

1дз лянка

2 ..давіты

3 усм хацца

4 стал..ліцейны

5 п даль

20)дзначце словы у яких на месцы пропуску трэба писаць литару Й:

1 за..мець

2 пра..гравальнік

3 раз..еціся

4 ад..сці

5 між..стытуцкі

жыў-быў хлопчык андрэй. як то раз, пайшоў андрэй у лес, па ягады і і грыбы. знайшоў ён палянку з грыбочкі. зайшоў яшчэ глыбей у лес, і заблудзіўся.

бачыць хлопчык - хатка, а каля хаткі - курыныя ножкі. выходзіць з хаты баба-яга. і кажа:

-навошта ты ў мой лес прыйшоў? ой, ды з'ем я цябе!

а тут з-за дрэў выходзіць мядзведзь і кажа:

-ай, міхаіл копатович, як вы ў свой час! тут як-раз хлапчук у твой лес зайшоў, будзе у нас! зварым яго, акурым!

-нет! -закрычаў на яе мядзведзь-я яго забяру з сабой!

і павёў яго за ручку, ды да сваёй бярлозе.

-як цябе клічуць. хлопчык? -кажа ціхім клапатлівым голасам мядзведзь.

- андрэй.-кажа хлопчык.

-у, понятно.а дзе жывеш і чаму ў лес зайшоў? -спрашивает лясны звер.

- ды там, за лесам я жыву. не далёка. а ў лес я за грыбамі пайшоў, палянку знайшоў, і па грубочку, па грыбочкі і заблукаў

- а як выглядае твой дом?

-ну, як сказаць стаіць на ўскрайку, аранжавага колеру, з черепаичной дахам.

-ну тады я , дзе твой дом. пайшлі за мной.-і даў андрэю лапу.

вывеў мядзведзь хлопчыка з лесу і з таго часу яны сябруюць.

Адным з прыцягальных і захапляльных вобразаў паэмы "Новая зямля" з'яўляецца вобраз дзядзькі Антося. Дзядзька Антось — увасабленне сілы і таленту простых людзей з народа. Вызначальнымі яго рысамі з'яўляюцца бязмежная дабрыня, спагадлівасць, шчырасць, ветлівасць, дапытлівасць, лёгкая іронія ў стаўленні да жыццёвых праяў. Яны раскрываюцца ва ўчынках, паводзінах героя і нават яго партрэтнай характарыстыцы:

Ён невысок, не надта ёмак,

Ды карчавіты і няўломак,

А волас мае цёмна-русы,

І зухаўскія яго вусы

У меру доўгі, густаваты,

Угору чуць канцы падняты;

А вочы шэры,невялічкі,

Глядзяць прыветна, як сунічкі,

Але раптоўна і адразу

Не расчытаеш іх выразу:

То смех, то хітрасць з іх бліскае,

То дабрата, але якая!

Антось — камунікабельны, цікаўны да ўсяго чалавек. Варта прыгадаць ягоныя мімалётныя знаёмствы з "вакзальным сторажам" са Стоўбцаў або з Грышкам Верасам з Вільні, які, як і дзядзька, гатовы дапамагчы незнаёмаму чалавеку ў бядзе. Асабістае жыццё дзядзькі Антося склалася не вельмі ўдала: не знайшлося "ні ўдоўкі-любкі, ні дзяўчыны, каб палучыць дзве палавіны, каб разам шчасце здабываць і поруч долю падзяляць". Наста, якую шчыра кахаў, здрадзіла яму і выйшла замуж за другога. Аднак Антось не замкнуўся ў сабе, не ачарсцвеў да людзей, не стаў ссохлай галінай на дрэве жыцця. Наадварот, ён, як ніхто іншы з герояў паэмы, цікавіцца жыццём ва ўсіх яго праявах. Больш за тое, ён зрабіўся найлепшым прыяцелем братавых дзяцей, якія, адчуваючы дзядзькаву дабрыню, шчырасць і павагу да іх, цягнуцца да яго з усёй сваёй дзіцячай непасрэднасцю. Дзядзька Антось для дзяцей — самы галоўны дарадца, суддзя і настаўнік, які вучыць іх разумець вялікую, таямнічую і прыгожую кнігу прыроды. Калі ж Антось часам і спрачаўся з дзецьмі, то "як роўны з роўнымі трымаўся". Ды і сама Антосева натура чымсьці яшчэ па-дзіцячы наіўная і шчырая. Дзядзька Антось ахвярны чалавек, які ўмее жыць дзеля іншых. Фактычна на ягоных плячах ляжыць уся братава гаспадарка і выхаванне дзяцей. Але нават і пробліску незадаволенасці не выказвае герой твора. Праца для яго — такая ж натуральная з'ява, як штодзённы ўзыход сонца. Праца корміць Антося і дае яму сілу і натхненне. Таму ён "заложна і цярпліва ў зямлю ўкладваў свае сілы", таму:

Што ні замысліць, то ўсё зробіць,

І так прыгоніць, так аздобіць,

Што і для вока нават міла.

І ўсё выразна гаварыла,

Што ён не толькі гаспадар,

Але й прыроджаны штукар,

Якіх на свеце не так многа.

Антось паўстае перад намі як чалавек чулай і шырокай душы, які жыве ў міры і згодзе з людзьмі і прыродай. Калі ён трапляе ў Вільню, то шумны і мітуслівы горад выклікае ў ім пачуццё нейкай варожасці, разгубленасці і бездапаможнасці. Яму, які ні хвіліны ў жыцці не прасядзеў склаўшы рукі, гарадскі "вэрхал" здаецца непатрэбным. Яшчэ больш узрастае ў ім гэта пачуццё пасля знаёмства з бессаромнымі чыноўнікамі ў зямельным банку. І на чыноўніцкую пагарду да простага чалавека, хай сабе і ў думках, ён адказвае панам сваёй пагардай: "Няхай цябе водзяць сляпога, як водзіш ты за нос другога". Горад з яго вузкімі і крывымі вулкамі, грукатам, мітуснёй, адсутнасцю прыветлівых твараў і пагардаю панства да простага чалавека выклікаў у дзядзькі Антося моцны выбух злосці. Аднак той жа Антось, гледзячы на горад з Замкавай гары, любуецца яго забудовай, але ж найбольш раздоллем далёкіх палёў, палоскамі нівак. І ў гэтым — уся вольналюбівая натура Антося: горад, штучнае ўтварэнне, бянтэжыць яго, бо абмяжоўвае "палёт думак". Антось жа прывык да "палёў, задумаю спавітых", дзе адчуваў сябе гаспадаром. І наўрад ці атрымаўся б вобраз Антося такім жывым і праўдзівым, калі б герой быў паказаны ў няспыннай сялянскай працы. Старонкі паэмы, прысвечаныя дзядзьку Антосю, як і тыя раздзелы, дзе свет паказваецца ва ўспрыняцці дзяцей, — адны з самых запамінальных і прачулых.