Варыянт 2
1. Нездарма ў нас кажуць: лес і вада — брат і сястра.2. Дождж прашумеў, зазелянелі лугавіны.3. Доўга не мог заснуць Міхась- клапатлівыя думкі змянялі аднаадну.4. Куды ні зірні - усюды стэп ды стэп.5. Ад расы прыемна было ў ногі: не так калолася пакоша.6. Ён быў незадаволены: прыходзіцца стаяць на месцы.7. Даўно вядома: зялёным раслінам патрэбна сонечнае святло.8. Прыкладзеш вуха да ствала бярозы- пачуеш пад бяростайВясновы сок.9. Паглядзеў на неба: шэрыя воблакі нізка навіслі над зямлёй.10. Шаша поўнілася вялікім рухам: чулася ржанне коней,няспынна гулі машыны.
1. Нездарма ў нас кажуць: лес і вада — брат і сястра.
2. Дождж прашумеў, зазелянелі лугавіны.
3. Доўга не мог заснуць Міхась - клапатлівыя думкі змянялі адна
адну.
4. Куды ні зірні - усюды стэп ды стэп.
5. Ад расы прыемна было ў ногі: не так калолася пакоша.
6. Ён быў незадаволены: прыходзіцца стаяць на месцы.
7. Даўно вядома: зялёным раслінам патрэбна сонечнае святло,
8. Прыкладзеш вуха да ствала бярозы - пачуеш пад бяростай
вясновы сок.
9. Паглядзеў на неба: шэрыя воблакі нізка навіслі над зямлёй.
10. Шаша поўнілася вялікім рухам: чулася ржанне коней,
няспынна гулі машыны.
