1. Спішыце сказы, укажыце часціны мовы. 1. А знізу гэты лес кашлаты меў зелянюсенькія шаты. (Я. Колас) 2. Адзінокая вярбіна млела ад гарачыні. (Я. Колас) 3. На першы погляд нецікава Парэчча тое выглядала. Я. Колас)

Калі мне ў школе задалі напісаць сачыненне пра мая любімую пару года, я вагаўся нядоўга. Так, мне падабаецца залатая восен , белая зіма. Я люблю таксама вясну, калі квітнеюць дрэвы. Але мая самая любімая пара года — гэта лета !
Асабліва я люблю прыход лета. Гэта пара, калі гарачыня яшчэ не пануе ў гарадах і вёскахі. Навокал шмат кветак. І нават белыя «свечачкі » яшчэ свецяцца на каштанах . Увечары цёпла, але дзьме свежы ветрык. Не сядзіцца дома, хочацца гуляць, весяліцца. І людзі вакол таксама адчуваюць нешта падобнае: ва ўсіх святочны, прыўзняты настрой.
Падчас летніх вакацый можна ўволю парадавацца жыцця: падарожнічаць, купацца ў рэчцы, гуляць у футбол, баскетбол ці бадмінтон, катацца на веласіпедзе. Ёсць шмат часу чытаць кнігі — якія хочацца, а не толькі па школьнай праграме. Ёсць час свабодна пасядзець за камп’ютэрам, але гэтым не варта захапляцца, таму што стаіць выдатная пара года, нельга губляць ні хвіліны! Вядома, ўлетку часта бывае горача і душна , асабліва ў вялікім горадзе. Але мне ніяк не хочацца мяняць гэта цяпло на зімовыя халады! Нізавошта не хачу ўлазіць у кажух і боты!
Лета мне падабаецца не толькі таму, што я адпачываю на вакацыях. У гэты час года прырода такая шчодрая на падарункі — гародніну, садавіну, ягады. Першая спее чарэшня. Затым — цёмная салодкая вішня , а потым чырванабокія яблычкі, вінаград, слівы ... Я люблю лета за тое, што яно самае шчодрае да нас!

Найпрыемнейшы у жыцци чалавека час- вясна маладосци, кали, раскрываючы кветку свайго розуму, её дае волю лятушкам песциць у сэрцы вяликия надзеи, не думаючы пра тое, што есць на свеце вихуры и страшныя буры.2) Галасы паступовп змоукали, бо наближауся вечар.3) Малюнки борзда зникали, змянялися новыми, и не было кали спыницца на их, бо поезд имчауся вельми шпарка.4)Лось пастаяу яшчэ, паварочау галавой то управа, то улева, апусциу раги, нибы хацеу каго бадануць, павярнууся и галопам падауся некуды у гору.5) Пасля абеду, адвёушы дачку да суседки, Насця пайшла на поле.