мне с белорусским языком Затранскрыбіраваць прыказкі.
1. Рупная пчала ўмее ў соты мёд сабраць і з горкіх кветак. 2. Лёгка толькі кашу есці з вялікай міскі. 3. Цяжэй за ўсё чакаць і нічога не рабіць. 4. За сном няма калі адпачываць. 5. Калі іграць не ўмееш, за гармонь не бярыся. 6. Каб хлеб мець, трэба зямліцу глядзець.7. Зламаць заўсёды лягчэй, чым наладзіць. 8. Добры чалавек і сабакі дражніць не будзе. 9. Трэба нахіліцца, каб з ручая напіцца. 10. За вочы дык і мышаня кату хвост адкусіць пагражае.

На працягу некалькіх урокаў мы гаварылі аб аднасастаўных сказах.
Аднасастаўны сказ - гэта просты сказ,у якім граматычная аснова складаецца  з аднаго галоўнага члена ( дзйніка ці выказніка) . Аднасастаўны сказ бывае:
а) пэўна-асабовы 
б) няпэўна-асабовы 
в) абагульнена-асабовы  
г) безасабовы 
д) назыўны 
Для пэўна-асабовых сказаў характэрна на месце дзейніка падрузамяваюцца займеннікі я, мы, ты, вы. напрыклад: працуй, жыві і радуйся наш вялікі дом.
Для няпэўна-асабовых -дзеючая асоба мысліцца не канкрэтна. 

Я адхіліў убок пругкую галіну – і вачам адкрыўся незабыўны
малюнак: зямля свяцілася, зямля гаварыла. Дзясяткі тонкіх, як сонечныя промні, струменьчыкаў ускідвалі пад сонца залатыя пясчынкі, падалі разам з імі на бліскучыя каменьчыкі, што ўслалі зямлю трохі ніжэй, пра нешта напэўна і згодна апавядалі.
Ціха ступаючы паміж камянёў, я спусціўся уніз. Тут раслі, нахіліўшыся, некалькі алешын, а над імі ўзвышалася кучаравая чаромха.
Дальва... Дык вось дзе была яна, вядомая сёння не аднаму чалавеку на свеце вёска, закатаваная чужынцамі. Пры яе жахлівую трагедыю я чуў многа. Пад званамі Хатыні на чорных плітах высечана побач з імёнамі іншых ахвяраў нашай зямлі і яе пакутнае імя.
Захопл.ены і ўсхваляваны, я наблізіўся да крынічкі і апусціўся перад ёй на калені, прыпаў вуснамі да празрыстай студзёнай вады. Падняўшыся, убачыў на недалёкім пагорку абгароджаны высокі камень і пры ім абеліск.
Я стаяў перад жалобным помнікам і нібы сам падаў пад кулямі катаў. Здавалася, я пачынаў разумець, пра што гаворыць крынічка. Прагу жыцця нельга знішчыць ніякімі катаванамі.
Помнік быў у глыбіні лесу, на шырокай паляне. Сціплы і просты, ён сведчыў пра тое, што тут калісьці была вёска Дальва і што яе разам з усімі жыхарамі спалілі фашысты...