с правилами по бел.языку, (задание на фото)

Нам продкаў кемкасць захавала

Шмат весцяў дзіўных з быўшых год, - метафара

Хоць гэтых весці ўжо нямала

Ў няпамяць кінуў сам народ. - метафара

Усё ж яшчэ штось засталося

Унукам з прадзедаў жыцця...

Няхай жа гэтыя калоссі

Мінуць скаранне небыцця! - эпитет

Няхай той час, што згінуць мусіў

У беспрасветнай векаў мгле, - эпитет

Для беспрыпыннай Беларусі - эпитет

Хоць толькі ў песні ажыве.

Збіраць пачнем зярно к зярняці,

Былое ў думках ускрашаць, - метафара

Каб быт на новы лад пачаці

I сеўбу новую пачаць. - метафара

Пачнём дакапывацца самі

Разгадкі нашых крыўд і бед,

Што леглі цёмнымі лясамі

На нашай долі з даўных лет. - метафара

Пачнём някратаны паданні

Сачыць пад бацькаўскай страхой, - метафара

Шукаць ад рання і да рання,

А толькі хай шукае свой.

Вадзяной - ён з царства Воды. Але вады не крыштальнай чысціні. Там, дзе вір, ды вір, ды рака з беражліва карчакамі - там ён і жыве. Сям'я ў Вадзянога ёсць. Жонка - русалка, і дзетак нямала. Пазабаўляцца Вадзянік любіць ноччу. Ўсплыве на паверхню ракі - і давай гарэзаваць. Накшталт і дарослы ўжо, а далонькамі па рацэ пляскае, пырскаецца, ды рыб ганяе. Ну чыста свавольнік! А, бывае, і такое выкіне - чалавечае аблічча прыме, і быццам бы, як усе. Ды толькі дзе ні прысядзе - месца мокрым аказваецца .