Составьте предложения со словами: па-гаспадарску, па-бацькоуску.
У састау яких уваходзили б дзеепрыслоуныя звароты​

Музыка - гэта самая галоўная прыгажосць жыцця духоўнасці. Музыка ў маім жыцці гуляе важную ролю. Калі становіцца сумна, то я ўключаю якую-небудзь вясёлую і папулярную песеньку, непрыкметна пачынаю яе напяваць, і настрой павышаецца літаральна праз некалькі хвілін. Цікава тое, што адначасова з моднымі стылямі музыкі, якім аддаюць перавагу мае аднагодкі, я люблю творы вядомых кампазітараў-класікаў. Гукі скрыпкі і фартэпіяна абуджаюць у маёй душы змешаныя пачуцці. З аднаго боку, мне здаецца, што я ў гэты міг над аблокамі і аддаюся марам, услухоўваючыся ў лёгкія пералівы, перазвон і моцныя акорды, а з другога - трывожная або кранальная мелодыя закранае ўсе струны душы і выклікае слёзы.
Музыка ў маім жыцці - гэта той неабходны стымул, які дапамагае дамагацца пастаўленых мэтаў, пастаянны правадыр і майстэрскі лекар душэўных ран. Кожнае маё раніца пачынаецца з бадзёрага напеву, а прыходзячы дадому пасля школы, я абавязкова ўключаю што-небудзь новенькае з любімых выканаўцаў ці пераслухоўваю старыя і добра знаёмыя запісы, кожная з якіх звязана з вызначаным момантам маім жыцці або прыемнымі ўспамінамі. Вось так і атрымліваецца, што мой свет вытканы з музыкі, прыгожых песень і любімых мелодый.

Восень — адна з найпрыгажэйшых пор года. Яна, нібы чараўніца, перамяшала розныя фарбы і ўпрыгожыла траву, лес, лісце на дрэвах. Колькі разнастайных адценняў колераў! Трава засыпана дываном з лісця клёнаў, яблынь, дуба. Тут і чырвона-жоўтыя, аранжава-карычневыя, бурштынава-залацістыя адценні — толькі таленавіты мастак мог стварыць такую палітру.

Сваё захапленне прыродай восенню людзі шмат разоў выказвалі мовай мастацтва. Восені прысвяцілі свае творы музыканты, пісьменнікі, мастакі, бо прырода — самая старажытная і магутная крыніца цудоўнага. У п'есах П. І.Чайкоўскага «Верасень», «Кастрычнік», «Лістапад» можна адчуць непаўторнасць і прыгажось кожнага з месяцаў восені.

А якія прыгожыя малюнкі можна ўявіць, прачытаўшы вершы А. Грачанікава «Восень», У. Караткевіча «Лісце», А. Коршака «Кляновы ліст», П. Панчанкі «На Палессі восень...». З гэтых твораў перад намі паўстае жанчына-чарауніца, якая робіць розныя цуды: пускае павучкоў на павуцінцы, хавае кветкі, раскідвае каляровае лісце, кладзе лета ў стагі спаць.

Я таксама люблю восень, асабліва цёплую, сонечную, якую завуць «бабіным летам». Неба ў гэты час празрыстае, сіняе. А дрэвы такія прыгожыя, апранутыя ў святочнае адзенне. На рабінах гараць чырвоныя пацеркі. Вось як апісвае восемь.