94. прачытайце тэкст. знайдзіце ў ім складаназалежныя сказы, пастаўue
знакі прыпынку. назавіце складаныя сказы з некалькімі даданымі
часткамі (пакажыце галоўныя часткі, пранумаруйце даданыяі).
падрыхтуйцеся да запісу тэксту пад дыктоўку.

алесь ішоў высокім берагам возера на якім шумелі кашлатыя
хвоі. дзе-нідзе як вoлaты ахапіўшы вузлаватым карэннем зямлю
стаялі дубы магутныя і велічныя постаці якіх адбіваліся ў люстранай вадзе.
малюнкі прыроды мянялiся адзін за адным. толькі што ён захапляўся высокім абрывістым берагам як раптам дарожка што белая ручаінка пакацілася з узгорка ўніз. перад вачыма яго раскінулася бязмежная сенажаць як бы разаслаў хто вялізны-вялізны дыван што зліваўся ўдалечыні з блакітным шоўкам чэрвеньскага
неба. дзе-нідзе толькі віднелiся на гэтай неабсяжнай роўнядзі асобныя купка беланогіх бярозак якія стаялі мясцінамі як тыя дзяўчаты ў карагодзе. зусім на доле дарожку перабягаў невялікі
ручай які цурчэў з-пад маладой алешыны што ўзнімалася пад чаротамi.. вада была такая чыстая, з нейкім крыштальным адценнем
што нават крут гладкія каменьчыкі якія ляжалі на дне ручая
здаваліся белымі каралямі. і хоць алесю ў той час не хацелася піць
ён нахіліўся. прыемны халадок асвяжыў яго. пасля падняўся да
лоняю выпцер губы абтрос з кашулі празрыстыя кропелькі і адчу!
што прасвятлела ў вачах і нават лягчэй цяпер ступалі ногі.
​

На жаль, сціплае веданне беларускай мовы не дазваляе мне напісаць нешта сапраўды арыгінальнае. Але я пастараюся неяк выкруціцца. На Беларусі маразы, і я мару пра егіпецкае сонца. Вось бы зараз выцягнуцца на шэзлонгу і дрымотна назіраць за воплескамі хваль Чырвонага мора. Побач ляжыць бутэлька вады і сакавітая садавіна, я адчуваю на вуснах салёнае паветра і чую воддаль крыкі арабаў, якія імкнуцца прадаць свой надзвычай важны (для іх) тавар ці паслугу турыстам нашага пляжу.

Объяснение:

Сказ 1:

На жаль, - уводнае слова

сціплае - азначэнне

веданне - дзейнік

беларускай - азначэнне

мовы - дапаўненне

не дазваляе - выказнік

мне - дапаўненне

напісаць - дапаўненне

нешта - дапаўненне

сапраўды - акалічнасць (?)

арыгінальнае - азначэнне

Сказ 2:

Але - злучнік

я - дзейнік

пастараюся выкруціцца - выказнік

неяк - дапаўненне

Сказ 3:

На Беларусі - акалічнасць

маразы - дзейнік

і - злучнік

я - дзейнік

мару - выказнік

пра сонца - дапаўненне

егіпецкае - азначэнне

В рассказе Константина Георгиевич Паустовского «Телеграмма» рассказывает об одинокой престарелой женщине, и её невнимательной и неблагодарной дочери. Тем не менее, автор специально показывает нам, что Настя (а именно так и звали «невнимательную» дочь), вовсе не злой человек. Напротив, она окружающим – например, Тимофееву организовать выставку. При всём при этом она всё-таки ужасно невнимательно отнеслась к своей собственной матери. Куда проще Насте было отдавать всю себя работе, стремиться к карьерным вершинам, успешно и ответственно выполнять свои задачи, чем помнить о том, что рядом находятся близкие люди, которые нуждаются в её поддержки. Тем не менее, внимательный читатель сможет всё-таки найти и отрицательные стороны в характере главной героине рассказа Паустовского «Телеграмма». Например, Настя эгоистична. И даже выставку Тимофееву она организовывает не просто так, а из своих эгоистических соображений. Но главный недостаток Насти заключается в том, что она не смогла найти золотую середину между чужим, не родным ей людям и заботой к самому близкому человеку – собственной матери. И после смерти матери, я уверен, Настя никогда не простит себе это, всю жизнь будет мучиться угрызениями совести, осознания собственной вины. Однако, Паустовский в финале рассказа «Телеграмма» даёт читателям надежду понять, что смерть позабытой дочерью женщины не напрасна. Что кто-нибудь обязательно задумается об этом и не совершит такой же ошибки, как это сделала Настя.