Улетку я часта хадзіў на рыбалку на возера, што знаходзілася паблізу нашай вёскі. Каля возера расла вольха. Закінуўшы вуду, я любіў ляжаць пад ёю і, не зводзячы вачэй з якога-небудзь воблака, глядзець на неба. Асабліва прыемна такое баўленне часу, калі воддаль раз-пораз вуха ловіць водгалас надыходзячай навальніцы. Я жыву на краю вёскі недалёка ад возера, таму магу ляжаць да таго часу, пакуль ўжо не зазіхацяць водсветы маланак над галавою. Так было і ў гэты аўторак. З адным толькі адрозненнем. Навальніца на гэты раз пачалася ў адно імгненне. Таму я паспеў толькі перабегчы цераз зааранае iржышча і дабегчы да бліжэйшай амшары, дзе і намерыўся перачакаць непагадзь. На зямлю апусцілася такая імгла, што хоць вока выкалі. Мне было вельмі страшна, але я, заціскаючы вушы рукамі, дачакаўся заканчэння гэтага жаху, і атрымаў магчымасць імчацца дадому, дзе ў цяпле і цішыні жаваў ігрушы і распавядаў пра сваю прыгоду маме. Мама сказала, што будзе мне навука, як перад навальніцай на возера хадзіць. Думаю, яна мае рацыю.
Нет в мире краше Родины нашейВ своем болоте и лягушка поетДома и стены без родины, что соловей без песниБереги землю родную, как мать любимуюВсякая птичка своё гнездо бережёт В родном краю сокол, в чужом — ворона.В своем болоте и лягушка поет, а на чужбине и соловей молчит.Велика русская земля и везде солнышко.Всюду хорошо, а дома лучше.Всякая сосна своему бору шумит.Всякому мила своя сторона.Где кто родится, там и пригодится.Где не жить — родине служить.Где сосна взросла, там она и красна.Глупа та птица, которой свое гнездо не мило.Для отчизны не жаль жизни.Для родины своей ни сил, ни жизни не жалей.Если народ един — он непобедим.За горами хорошо песни петь, а жить дома лучше.За морем светло, а у нас светлее.За Москву-мать не страшно и умирать.За отечество жизнь отдают.За родину, за честь — хоть голову снесть.Зачем далеко — и здесь хорошо.
0,0(0 оценок)
Полный доступ
Позволит учиться лучше и быстрее. Неограниченный доступ к базе и ответам от экспертов и ai-bota
Оформи подписку
